سرمووی مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم Sermovie
عالیه.
سلام، رفیق.
صبح بخیر.
آره! اوه!
♪ وقتی با هم قرار می‌ذاشتیم، آرایش می‌کردم ♪
♪ چون فکر می‌کردم این‌طوری بیشتر دوستم داری ♪
♪ اگه شبیه ملکه‌های دیگهٔ جشن فارغ‌التحصیلی می‌شدم ♪
♪ همون‌هایی که می‌دونم قبلاً دوستشون داشتی ♪
♪ خیلی تلاش کردم بشم همه‌چیزی که دوست داشتی ♪
♪ فقط برای اینکه بگی اهل تعریف‌کردن نیستی ♪
♪ و می‌دونستم قهوه‌ات رو چطوری می‌خوری ♪
♪ و آهنگ‌های موردعلاقه‌ات رو از بر بودم ♪
♪ همهٔ کتاب‌های خودیاری‌ات رو خوندم ♪
♪ تا فکر کنی باهوشم ♪
♪ منِ کوچولوی احمق، احساساتی و وسواسی ♪
♪ از همون اول می‌دونستم... ♪
آخ! آخ! اه، احمق!
-سوفی؟ -خوبی؟
خوبم!
اوه! نه.
از آهنگی که برای آزمون انتخاب کردی راضی‌ای؟
آره، تا وقتی که موقع تمرین خودم رو سوزوندم.
آخی. یعنی داری خودت رو غرقش می‌کنی. خوبه.
فقط شاید بهتره هم‌زمان هم آواز نخونی هم موهات رو فر نکنی.
-باشه. -خوبه، قشنگه.
-واقعاً؟ -هوم... یه‌جورایی.
باشه.
اه. مالوری نقش جنا رو می‌گیره. همه اینو می‌دونن.
و جنا هم...
پیشخدمت اصلی توی پیشخدمته. مثل اینه که توی آنی نقش آنی رو بازی کنی.
اوه.
شاید نقش دان نصیبم بشه. اون دوست بامزه‌ست.
فقط می‌خوام خوب باشم.
عزیزم، حتماً خوب می‌شی.
چرا بابا بهم زنگ می‌زنه؟
-نمی‌دونم. -الو؟
لطفاً این کارو نکن... برادرت رو لیس نزن.
-اه. اشتباهی زنگ زده. -ایتن...
-اون کاره رو انجام بدیم؟ -برادرت داره زمین رو لیس می‌زنه.
این مشکل هر دوی شماست.
خیلی... خیلی کثیفه.
سوفی، واقعاً ممنونم که اون خالکوبی‌های پروانه‌ای رو بهم نشون دادی
که از گردنت تا پایین کمرت ادامه دارن.
حرف ندارن.
آره. ممنون که اجازه دادی این کارو بکنم
و گفتی به بابا چیزی نگم.
آره، معلومه، چون همه‌مون می‌دونیم
که پدرت به حقوق زنان اعتقادی نداره.
-هوم. -برو یه سبزی رو لیس بزن.
-صدای ما رو نمی‌شنوه. -نه، دیوونه‌وار بود.
تد! گوشیت!
بازم؟
-آره! -نمی‌تونم.
می‌شه یه چیزی بخورم؟
یه چیزی بخوری؟ همین الان صبحونه خوردی.
-آهان، راست می‌گی. -نه، ولی جدی می‌گی؟
راستی، دندون‌هات رو مسواک زدی؟
-نه. -من دندون‌های خودم و ایتن رو مسواک زدم.
-روی زبونش لکه‌های سفید بود. -روی زبون تو هم هست.
اِ... برادرات همهٔ نون‌حلقه‌ای‌ها و تخم‌مرغ‌ها رو خوردن.
ولی برات یه موز آوردم. می‌دونم، موز که نون‌حلقه‌ای نیست.
-موز عالیه، بابا. -ممنون.
کی می‌خواد برسونمش؟
-بجنبید، پسرا. -من می‌خوام برسوننم.
-بعداً میام دنبالت. -باشه.
بچه‌های خوبی می‌شیم.
-باشه؟ -آره.
-دوستت دارم. -منم دوستت دارم.
-نمی‌خوام توی ترافیک گیر کنیم. -با برادرت خوب باش. کاری به کارش نداشته باش.
تو زیبا و بااستعدادی.
-اوه، خدایا. -و آماده‌ای.
ممنون.
-کارولین منتظره. باید برم. -آره.
قول می‌دم به‌زودی رانندگی یادت بدم.
می‌تونم بگم «موفق باشی»؟
فقط بگو «پات بشکنه».
ولی اگه پات بشکنه، خیلی ناراحت می‌شم.
از سرت می‌افته.
-دوستت دارم. -منم دوستت دارم.
-خداحافظ. -خداحافظ.
-اوه. -چی؟
کلاه آوردی؟ می‌تونی با کلاه تست بدی.
به همه می‌گم این جای گازه، تو هم باید تأییدش کنی.
-روی صورتت؟ -آره.
اوه، خفه شو. فقط برون.
بابا، این که...
♪ شیرینیِ تلخ، لای دندونامه ♪
♪ دنبال چیزی بین این دوتام ♪
♪ آخرش دوباره عاشق می‌شم ♪
♪ آره، آره، آره، آره... ♪
-صبح‌به‌خیر، فرانک. -صبح‌به‌خیر، رئیس.
-سلام بچه‌ها، صبح‌به‌خیر. -سلام.
-صبح‌به‌خیر. -ممنون.
-لنی، رول کِیل چطور پیش می‌ره؟ -دارن آماده می‌شن، دارن آماده می‌شن.
باید روی نون‌حلقه‌ای باشن.
تو اینو نمی‌فهمی، باشه؟ مردم غذای سالم می‌خوان.
فهمیدی؟ می‌خوان رول بخورن و بازم گرسنه بمونن.
ولی روی نون‌حلقه‌ای خوشمزه‌تره.
هنوز نون‌حلقه‌ای داریم. یه گزینه‌ست، لنی.
اوه، راستی، باید زودتر برم. لیزی رو یه جایی می‌برم، باشه؟
اوه، خوش‌گذرونیِ بعدازظهر؟
هوم!
هوم. اه!
فقط مطمئن شو فصل شش رو تموم می‌کنی
که برای بحث روز چهارشنبه آماده باشی، باشه؟
خب، همین بود. یادتون نره هفتهٔ بعد کوئیز داریم.
♪ می، ما، مو، موو ♪
خوبه و کوتاهه. آ!
-♪ می، می، ما، مو، موو ♪ -فکت رو شل کن.
-♪ می، می، ما، مو، موو ♪ -تاه!
-♪ تی، تِ، تا، تو، توو ♪ -ش!
-♪ شی، شِی، شا، شو، شوو ♪ -بْه!
-♪ بی، بِی، با، بو، بوو ♪ -شپلو!
-♪ اسپلی، اسپلی، اسپلا! ♪ -خوبه.
آماده‌ایم.
بدنتون رو تکون بدین، تکون بدین.
یه دُروم‌رول برامون بزنین.
بیاین به اتاق خوش‌آمد بگیم
به معلم محبوبتون که کنار منه،
کارگردان این اجرا،
خانم پارکر!
ممنون!
خیلی ممنونم، آقای استوارت.
خب بچه‌ها، بزن بریم!
♪ کارهایی می‌کنم تا دردت رو کم کنم ♪
♪ ذهنت رو آزاد کن تا دیگه خجالت‌زده نباشی ♪
♪ لعنتی، برای من هیچ‌کس دیگه‌ای نیست ♪
♪ تو تنها کفشی هستی که اندازه‌مه ♪
♪ نمی‌تونم تصور کنم یه روز ازت دل بکنم ♪
-♪ لعنتی، کاش معشوقت بودم... ♪ -آروم باش، می‌ترکونی.
جلوی همه آواز خوندن خیلی ترسناکه.
باید همه رو در حالی تصور کنی که لباس زیر پوشیدن.
♪ لعنتی، کاش معشوقت بودم ♪
البته این کارو نکن.
♪ توی این جنگل پرسه می‌زنم ♪
-شاید به‌جز جک. -بس کن.
♪ تا تغییرش بدم، آ! ♪
ممنون، تریستا!
-آره! -واقعاً معلوم بود داری خوش می‌گذرونی.
ممنون، خانم پارکر.
مالوری؟
-بترکون، مالوری. -سوفیِ دوست‌داشتنی!
سلام.
خب.
♪ بده، بده ♪
-چهل‌وسه. -برو، مال!
-از پسش برمیای، مال! -برو!
هووو!
♪ بده، بده ♪
♪ اون چیزی که اسمش عشقه ♪
♪ من اونو می‌خوام ♪
♪ بده، بده ♪
♪ اون چیزی که اسمش عشقه ♪
♪ بهش نیاز دارم... ♪
فکر می‌کنی وقتی جنا رو به دست بیاره، چه ارگاسم خفنی می‌کنه؟
بس کن. نامردی نکن.
نامردی نمی‌کنم! ارگاسم خفن خیلی حال می‌ده.
♪ ...اون چیزی که اسمش عشقه ♪
♪ بده، بده... ♪
-اوه، فکر کنم همین الان یکی داشت. -♪ اون چیزی که اسمش عشقه ♪
خب، برای نقش جنا می‌خوام هانا ویلیامز و مالوری سینکلر رو دوباره دعوت کنم.
حتماً.
-برای دکتر پوماتر، جک دیویس و تی‌جی اورت. -آره!
آره، تی‌جی!
برای داون، ربکا لوئیس و سوفی بیرنبام.
برای بکی...
دکتر لمبرت، لطفاً به بخش تصویربرداری.
دکتر لمبرت به بخش تصویربرداری.
خوبه که شوهرت باهات اومده.
اوه. آره.
من هنوز به شوهر خودم نگفتم.
اوم...
می‌خوای اول روی شوهر من تمرین کنی؟
الیزابت بیرنبام؟
دکتر وان، لطفاً بیاید...
دکتر وان...
موفق باشی.
مرسی.
الیزابت. تد.
جنا، نقش اصلی ما.
پیشخدمتی در رستورانی در شهری کوچیک
و شیرینی‌پزی فوق‌العاده در پخت پای.
مادر جنا قبل از مرگش، پخت‌وپز رو به اون یاد داد.
و حالا خود جنا هم بارداره،
اما با پدر بچه رابطه‌ی خوبی نداره.
-می‌رم دستشویی. -از استرس جیشت گرفته؟
همیشه.
♪ اگه وقتی منو ببینه، ازش خوشم بیاد و خودش هم بفهمه چی؟ ♪
♪ اگه دری رو به روم باز کنه و من نتونم ببندمش چی؟ ♪
♪ چی می‌شه... ♪
-سلام بابا. -یا خدا.
اَه. می‌شه لطفاً دیگه با جیبت بهم زنگ نزنی؟
-کی بهشون بگیم؟ -نمی‌دونم.
باورم نمی‌شه. من فقط... باورم نمی‌شه.
-می‌دونم. -نمی‌تونم...
می‌دونم.
♪ اینکه بدونی بیشتر می‌خوای... ♪
چه جیش طولانی‌ای بود. مطمئنی فقط جیش بود؟
-می‌شه لطفاً منو ببری خونه؟ -الان؟ هنوز نرفتیم بالا.
-اشکالی نداره، خودم پیاده می‌رم. -باید رانندگی یاد بگیری.
الان رانندگی بزرگ‌ترین دغدغهٔ پدر و مادرم نیست.
برو، تی‌جی!
خیلی ممنون، تی‌جی.
سوف، چی شده؟
سوفی بیرنبام؟
سوفی.
یه لحظه.
تو استیج دور منور این روش تنفس رو یادمون دادن. آماده‌ای؟
دم، دو، سه.
حبس کن، دو، سه، چهار.
دو، سه، چهار.
از پسش برمیای.
همینه.
-خب، خوب بود؟ آره؟ -خوب بود.
ببخشید.
♪ اگه وقتی منو ببینه، من ازش خوشم بیاد و خودش هم بفهمه چی؟ ♪
♪ اگه دری رو به روم باز کنه و دیگه نتونم ببندمش چی؟ ♪
♪ اون‌وقت چی می‌شه؟ ♪
♪ اگه وقتی بغلم می‌کنه ♪
♪ قلبم به تپش بیفته ♪
♪ برای همچین چیزی آماده نیستم ♪
♪ می‌ترسم از درون متلاشی بشم ♪
♪ اما بازم نمی‌تونم امیدوار نباشم ♪
♪ که یکی رو پیدا کنم تا باهاش حرف بزنم ♪
♪ کسی که منو همین‌طوری که هستم دوست داشته باشه ♪
♪ کسی که وقتی منو می‌بینه ♪
♪ دوباره بخواد منو ببینه ♪
سلام!
-امتحان چطور پیش رفت؟ -می‌خوام فرار نکنه!
-خوب بود. -نوبت منه! اول من!
-بیا پایین. بس کن. -پسرها، پسرها، پسرها.
-پسرها، آروم‌تر. -هی، گرفتمت. گرفتمت.
حتماً داستانی بیشتر از «خوب بود» وجود داره، مگه نه؟
نمی‌دونم.
بچه‌ها، چرا یه دقیقه نریم اتاق نشیمن؟
من و مامانتون باید دربارهٔ یه چیزی باهاتون حرف بزنیم.
بیا، سوف.
♪ اگه... سعی نکن درستش کنی ♪
دوباره برگشته.
نه.
آره. گفتن می‌خواد باهاش مبارزه کنه.
می‌خوان یه برنامهٔ درمانی براش پیدا کنن، ولی...
درسته. دفعهٔ قبل هم راه درمانش رو پیدا کردن، پس...
نمی‌خوام هیچ‌کس بفهمه.
کاملاً درکت می‌کنم.
من کنارتم. باشه؟
همیشه.
حتی بهم نگفتن که امروز می‌خوان برن اونجا.
اصلاً به نظر نمی‌رسید که...
من دیگه می‌رم.
سوف...
اسامی بازیگرها اعلام شده!
توجه، همهٔ بچه‌های تئاتر، اسامی بازیگرها اعلام شده!
-ببخشید! -تریستا!
آماده‌ای؟
هوم... نمی‌دونم.
-مجبور نیستی این کارو بکنی، می‌دونی که. -ها؟ چی؟
نمی‌خوام بی‌ادبی کنم. فقط تو سال دومی.
یعنی... اصلاً تا حالا دورهٔ فشردهٔ تابستونی رفتی؟
صبر کن، من خیلی گیج شدم. نقش دان بهم رسید؟
من می‌رم ببینم.
نقش دان بهم رسیده.
مال... مال، بیا فقط...
اِم... سوفی؟
ایناهاش.
بچه‌ها، اینم از این.
نقش اصلی بهم رسیده.
اوه، سلام. چه خبر؟
نقش اصلی بهم رسیده.
آنی؟ تو نقش آنی رو گرفتی؟
-منظورت از آنی چیه؟ -آره.
-نه، اون نقش... نقش اصلی رو گرفته. جنا. -یعنی نقش اصلی اصلی رو گرفتی؟
نقش... نقش اصلی، آنی؟
-آره. -واو!
-تبریک می‌گم. -مَزِل‌تُو، سوفی!
-اووه! -دختر کوچولوی من نقش اصلی نمایش رو گرفته!
-اوه، باید بریم یه چیزی بخوریم و جشن بگیریم. -آره، آره. می‌ریم بیرون.
♪ فردا خورشید طلوع می‌کنه ♪
-♪ مطمئن باش فردا ♪ -♪ فردا ♪
♪ خورشید خواهد تابید ♪
♪ فردا، فردا... ♪
موزیکال‌ها مسخره‌ان.
اوه، بی‌خیال رفیق. نگو مسخره.
چرا آواز می‌خونن؟ خب فقط حرف بزنن.
چون موسیقی می‌تونه احساساتی توی آدم ایجاد کنه که از حرف زدن ساده فراتر می‌رن، کلب.
نشون می‌ده آدما از چه چیزهایی عبور می‌کنن، مثلاً وقتی شرایط سخت یا سرگرم‌کننده‌ست.
می‌تونی ببینی بقیه هم چطور با اون شرایط کنار میان.
توی نمایش تو چه اتفاقی می‌افته؟
خب، من نقش جنا رو بازی می‌کنم، که بارداره و پای می‌پزه.
و شوهرش...
مثل بابا آدم خوبی نیست، و بعد جنا عاشق متخصص زنانش می‌شه.
-چیِش؟ -صبر کن، وایسا.
مگه پارسال مثلاً داستان‌های پریان نبود؟
-اثر سوندهایم بود. -الیزابت.
سلام، شلی.
تازه شنیدم.
خیلی متأسفم.
اِم...
امشب درواقع داریم موفقیت سوفی رو جشن می‌گیریم. نقش اول نمایش رو گرفته.
و آوردیش رستوران لی. تو واقعاً مامان خوبی هستی.
مثل دفعهٔ قبل از پسش برمیای.
به جون نیزیو گفتم: 'باورم نمی‌شه بین این‌همه آدم...'
مامان، شاید نباید توی نمایش بازی کنم.
معلومه که باید بازی کنی.
عاشقم وقتی اجرا می‌کنی تماشات کنم.
هیچ‌وقت اولین تک‌نوازیت رو یادم نمی‌ره.
-کنسرت کلاس دومی‌ها. -توی صندلی عقب.
-♪ فقط کافیه این نور رو روشن کنی ♪ -اوه، توروخدا این کارو نکن.
♪ و بذاری بدرخشه ♪
-♪ شب رو مال خودت کن ♪ -مامان!
-بس کن! -♪ مثل چهارم ژوئیه ♪
باشه، دیگه بسه.
♪ چون عزیزم، تو یه آتیشی... ♪
-ولی خیلی خوب بودی. -ممنون.
خیلی گریه کردم. اوه.
پس خودتو برای زار زدن آماده کن.
باشه، توی تقویم یادداشتش می‌کنم.
تاریخ دقیقشون کیه؟
-اِم، پانزدهم و شانزدهم ماه مه. -باشه.
پانزدهم... اوه.
فقط چند هفته قبل از اجارهٔ خونهٔ ساحلیه.
خیلی خوب می‌شه.
هنوز قراره بریم؟
خونهٔ کرین؟
عزیزم، آره. معلومه که می‌ریم ساحل.
ما همیشه می‌ریم ساحل.
لطفاً سوار شو. تمام این مدت داشتن همین کارو می‌کردن.
-ببخشید. -اینجا بیرون چی کار می‌کنی؟
-داریم حرف می‌زنیم. -آره.
آره، خوب به نظر میاد.
چه هایلایت قشنگی.
اوه، اِم... چیز خاصی نیست.
-بیا، می‌تونی اینو داشته باشی. -ولی هنوز تمومش نکردی.
اِم... نه، من بین هایلایت کردن استراحت می‌کنم که سندرم تونل کارپال نگیرم.
دربارهٔ تونل کارپال شنیدی؟ روی... روی رباط‌هات اثر می‌ذاره.
سوفی، درسته؟
اِم، بله، اسمم همینه.
من جکم. نقش دکتر پوماتر رو بازی می‌کنم.
آره. قراره با هم کلی کار باحال بکنیم
روی صحنه.
اوه.
سلام، هنرمندای تئاتر!
بیاید تمرین کنیم.
عرق دستم و خیس بودنش رو حس می‌کنی؟
آره. هوم.
لَزجه، نمناکه، یه‌جور عجیبی هم داغه.
-همه‌چی هست جز چیزی که می‌خوای باشه. -آخی، ممنون.
یک، دو، سه، چهار، پنج، شش، هفت، هشت.
یک، دو، سه، چهار، پنج، شش، هفت!
یک، دو، سه، چهار. یک، دو، سه، چهار.
یک، دو، سه. یک، دو، سه.
یک، دو. یک، دو. یک، دو، یک.
یک! یک! یک! یک! یک!
وا! وا! وا! وا! وا! وا! وا! وا! وا! وا! وا!
-گیلاس! -اوی!
-بوفالا! -گیلاس!
-پرتقال. -اوی!
-بوفالا. -سیب.
-اوی!
-بوفالا. -آناناس.
-اوی!
بوفالا.
-میوهٔ گل‌ساعتی! میوهٔ گل‌ساعتی! -اوی، اوی، اوی! اوه!
سلام، من دکتر پوماترم.
تازه از کنتیکت اومدم اینجا، و متخصص زنانم.
سلام، اسمم جباست... من... منظورم جناست.
و، خب، بچه‌م توی شکمش یه بچه داره.
اسم من دان هست،
و بچهٔ من به‌هیچ‌وجه بچه‌ای توی شکمش نداره!
و قلب من متعلق به شبکهٔ هیستوریه.
-هوم. -اوه!
من جو پیرم، صاحب این غذاخوری، و بدنم داره از کار می‌افته.
نقش یکی از اعضای گروه و مشتری شمارهٔ سه مغازهٔ پای‌فروشی رو بازی می‌کنم،
و اصلاً دلتون نمی‌خواد برین زیرزمینم.
ها؟
کی برای درس رانندگی آماده‌ست؟
اوه، نه! چی شده؟
باشه. پس درس رانندگی بی‌خیال؟
چی شد؟
لهجهٔ همه این‌قدر خوبه، ولی من شبیه...
اَه، شبیه خروس کارتونی‌ام.
مامان، خنده‌دار نیست.
ببخشید.
شاید خانم پارکر اشتباه کرده.
می‌دونی چیه؟
فکر کنم یه فکری به سرم زده.
-مامان، اصلاً داریم کجا می‌ریم؟ -هوم... موم!
اِم، ببخشید، آنجل.
اهم. من و دخترم از جورجیا اومدیم،
و دنبال خریدن مایوی شناییم.
چرا به این خانم مهربون نمی‌گی چه مدل مایویی می‌خوای؟
نه، خوبه... مشکلی نیست.
بگو دیگه. بهش بگو چه مدل مایویی می‌پسندی.
اِم...
یه چیزی، اِم... براق و اکلیلی.
براق و اکلیلی.
دیگه چی؟
چین‌دار باشه.
-چین‌دار. -هوم.
ما همچین چیزی نداریم.
خب، باید داشته باشید.
دخترم دوشیزه ساواناست، و شما همین الان مشتریش رو از دست دادید.
الهی قربون دلت برم.
-اوه. -اوه.
این صندلی برای باسن کوچولوی من خیلی سفته.
این یکی هم برای اون باسن بزرگم خیلی کوچیکه.
-عزیزم، چه باسن خوشگلی داری. -مامان، این کارو نکن.
اوه!
می‌چرخه!
چه باکلاس!
♪ اوه، اوه، اوه! ♪
♪ دارم می‌بینم همه‌چی فرو می‌ریزه ♪
♪ ببین چطور هی دور خودش می‌چرخه... ♪
ده‌تا از بهترین بیسکویت‌های دوغی‌تون
و یه گالن چای شیرین می‌خوام.
اینجا پیتزافروشی‌ـه.
♪ دوباره لب مرز، دوباره لب مرز... ♪
-اوه! -هی!
'حالا یادت باشه چی گفتم.'
'نکنه اون بچه رو بیشتر از من دوست داشته باشی.'
'دیگه دوستت ندارم، اِرل. خیلی وقته که ندارم.'
چی؟
خانم پارکر اشتباه نکرده بود.
اهم. 'این خنده‌دار نیست، جنا.'
♪ شلخته‌ست ♪
♪ اما مهربونه ♪
♪ بیشترِ وقت‌ها تنهاست ♪
خب، بیاید یه وقفه بدیم.
الان چه حسی داری؟
فکر کنم خیلی بیشتر باید تمرین کنم.
خب، اون سوفیه. تو جنا هستی.
جنا،
تمام زندگی‌ش به این لحظه ختم شده.
آره، می‌دونم. فقط... واقعاً می‌خوام نت‌ها رو درست بخونم.
بی‌خیال نت‌ها شو، باشه؟
می‌خوام خراب کنی.
راه رسیدن به چیزای خوب همینه.
الان توی زندگی‌ت اتفاقای زیادی داره می‌افته.
-چی داری می‌گی؟ -قراره بچه‌دار بشی، جنا.
درسته.
درسته. پس بذارش توی آهنگ.
-هوم؟ -درسته.
خب، بیاید از اینجا شروع کنیم...
یه چیز دیگه دربارهٔ اِرین...
خوبی؟
آره.
مطمئنی؟ می‌خوای مثلاً...
نه، نه، نه. ببخشید. داشتی چی می‌گفتی؟
ارین. چند روز پیش منو به این اعتراض دعوت کرد،
ولی من به‌جاش سه ساعت توی سالن نشستم و هیچ کاری نکردم.
منظورت همون موقعیه که جلوی افتتاحیه رو گرفتیم؟
-من واقعاً قراره توی سایه‌ها باشم. -خیلی باحال به نظر میای.
-منظورم اینه که برای تو ذوق دارم. -من برای جفتمون ذوق دارم.
من فقط یه دیالوگ دارم، سوفی.
تک‌خوانی‌ات توی 'کلاب ناکدآپ' هم هست. بخون دیگه، خیلی خوب درمیاد. با تمام قدرت بخون.
♪ تق‌تق ♪
ترکوندی.
-من زودتر می‌رسم اونجا. -می‌رسم.
هی، هی، هی، هی! لطفاً ندویید. وایسا، تکون نخور.
این‌ها رو برای دوستت جرمی و باباش ببر.
-یه کم از اونم بده. -هی.
واقعاً باید تکلیف کلاس‌های رانندگی‌ات رو روشن کنی.
وگرنه میری دانشگاه،
بعد هم میری نیویورک و ستاره میشی،
بعدش هم میشی یکی از اون نیویورکی‌هایی که هیچ‌وقت رانندگی یاد نگرفتن.
یه راننده خوش‌تیپ استخدام می‌کنم.
-نه، جرمی، وایسا! -فقط...
-جرمی، وایسا! -اون دیگه چی بود؟
-خیارشور رو بده من. -من اون نون‌حلقه‌ای رو می‌خوام!
باشه، ولی وقتی عاشق اون راننده خوش‌تیپت بشی
و باهاش ازدواج کنی و بچه‌دار بشی و بعد مجبور بشی بچه‌ها رو به مدرسه برسونی، چی؟
چرا خودش نمی‌تونه ببرتشون؟
چون تو بهتر از پسش برمیای؛ من بهت رانندگی یاد دادم.
هوم.
حقوق زنان.
باشه، رانندگی یادم بده.
باشه. فردا بعد از مدرسه؟
بذار ببینم.
-اَه، لعنتی. تمرین داریم. -می‌خوای کفش‌ها رو بپوشی؟
-نمی‌تونی این‌طوری رفتار کنی. بیا دیگه. -به مامان می‌گم.
اَه، چی شد؟
ایتن به جرمی سیلکاکس گفت احمق.
-می‌خوای همین الان بریم؟ -آره.
-بعضی از آهنگ‌ها واقعاً سختن. -هوم.
داشتم به ضبط‌ها گوش می‌دادم، اون واقعاً... خیلی خوب می‌خونه.
-و من فقط... -آره، چون ضبط‌شده‌ست.
می‌دونی، اون این‌همه فرصت داشت،
و این‌همه وقت داشت تا قلقش دستش بیاد.
تو هم وقت داری عزیزم.
چی؟
مامان!
اوه...
اوه، نگاه نکن عزیزم. لطفاً نگاه نکن.
اوه!
می‌دونم گفت اوضاع بدتره
و سریع‌تر از چیزی که فکر می‌کرد داره پخش می‌شه، ولی...
که نمی‌تونه این‌قدر سریع اتفاق بیفته، مگه نه؟
لیزی، نمی‌دونم.
شاید آخر ژوئیه یا اوت؟
گفت نمی‌تونه چیزی بگه. واقعاً... فکر نکنم خودش هم بدونه.
می‌دونم گفت، خب، مسافرت فکر خوبی نیست،
ولی نمی‌شه که به خونهٔ ساحلی نریم.
-آره. -من قبلاً به سوفی گفتم.
خدای من. و نمایش. نمایش برای اون خیلی مهمه.
بهشون نگیم.
فقط فعلاً نه.
خب، سوفی چی؟
-نمایش رو ول می‌کنه. -می‌خواد بدونه.
یه چیزی داره که خوشحالش می‌کنه، نمی‌تونم بذارم اون رو هم از دست بده.
خودشون می‌فهمن چه خبره.
باشه، می‌تونیم بهشون بگیم... بگیم که حالم خوب نیست، ولی نه...
بعدش، بعد از نمایش،
می‌ریم خونهٔ کرِین.
-همه‌مون با هم هستیم. -باشه.
-اونجا بهشون می‌گیم. -عالیه.
فکر کنم تا اون موقع، می‌تونیم از پدر و مادرم بخوایم بیان کمک.
-آره. هر چی تو بخوای. -خب، قطعاً چیزی نیست که من بخوام.
-اوه... می‌دونم. -ولی فقط... فکر می‌کنم بهشون نیاز داریم.
ولی وای، مادرم.
خودم حلش می‌کنم. باشه؟ نمی‌خوام نگران باشی.
منظورم اینه، یه جورایی لازم دارم نگران یه چیزی باشم که اون...
که اون نباشه.
منظورت از «اون»... مادرت بود؟
یا...
مادرم؟ اوه، منظورم...
-تو... تو گفتی «اون». -منظورم سرطانه.
من... من قاطی کردم...
گیج شدم.
-الو؟ -شاید زیادی قهوه خوردم و...
بابا؟
فکر کردی می‌گم «اون»؟ فکر کردی بهش می‌گم «اون»؟
به هیچ‌کس نمی‌گم.
مخصوصاً به خودش.
آره.
خدای من.
-خدای من! -خیلی بامزه‌ست.
-مطمئنم پنیر اشتباهی برداشتم. -فکر کنم پنیرش خوبه.
مامان، مامان، رسیدن!
-زنگ در کار نمی‌کنه. -این یکیه، پدربزرگ دیل.
اوه!
این شوخی هیچ‌وقت قدیمی نمی‌شه، مگه نه دیل؟
-بچه‌ها، بس کنید. دیگه کافیه. -باشه.
-کی این‌قدر بزرگ شدی؟ -لطفاً مادربزرگت رو بغل کن.
بیا اینجا ببینم، تو!
وای! خدای من.
خب بچه‌ها، بریم داخل. راه بیفتین.
وای!
ببخشید، این خانم کیه؟
-سوفی، چه خوشگل شدی. -مرسی.
-وای خدا. مامانت کجاست؟ -همین‌جاست.
-آخ، دختر کوچولوی من. -سلام مامان.
چرا پدربزرگ دیل و لالا توی اتاق من می‌مونن؟
چون تو فقط توی اتاق ایتن می‌خوابی.
باشه، ولی چرا باید روی تختِ کشویی بخوابم؟
تو عملاً حاضر نیستی جای دیگه‌ای بخوابی.
تا کی می‌مونن؟
-اِ... -نمی‌دونیم.
آره، مامانت گفت شاید بتونم بهت رانندگی یاد بدم؟
آره، خیلی هم خوب می‌شه. حتماً.
-خب، حتماً از گرسنگی دارین می‌میرین. -بچه‌ها، بریم طبقه بالا.
-کیف‌ها رو بیارین. -من می‌خوام چمدون پدربزرگ رو ببرم.
-نه، من می‌برم! من! -اوه.
یادت رفته پله‌ها کجان؟
اوه. اوه. خب، اِ...
دیگه پنیرهای خامه‌ای نمی‌خورم. برای معده‌م خوب نیست.
اوه.
ولی، خب...
یه دونه انگور می‌خورم.
-فقط یه دونه انگور؟ -آره. واو.
ممنون.
فقط یه دونه انگور؟
خب، سوفی، وقتی از در برمی‌گردی داخل،
بغلش می‌کنی و همون‌جا باید همدیگه رو ببوسین.
کارولین کجاست؟
سوفی، با این قضیه راحتی؟
اوه، اِ... نمی‌دونم.
خب، می‌تونیم به‌جای بوسه یه کار دیگه بکنیم. مثلاً بغل یا...
-جک، تو چی فکر می‌کنی؟ -اوه، اِ...
-من پارسال بوسه داشتم. مشکلی ندارم. -آره، منم پس مشکلی ندارم.
خب، عالیه. پس یکی رو امتحان کنیم؟
باشه.
سوفی، باید ببوسیش.
باشه.
خوبه.
مسئله اینه که جنا الان فکر می‌کنه اشتباه خیلی بزرگی کرده،
پس شاید، هوم...
کمتر لبخند بزن.
اوه.
آره. ببخشید، داشتم یه جور بازی متفاوت رو امتحان می‌کردم.
آره؟ عالیه.
-می‌خوای دوباره امتحانش کنیم؟ -آره.
...من و دیل بیایم اینجا و بگیم، 'بیاین این قضیه رو حل‌وفصل کنیم.'
نه، به حرفم گوش کن.
همسایه‌مون می‌تونه کاری کنه دانا-فاربر پذیرشش کنه.
تیم سرطان‌شناسی‌شون جزو سه‌تای برتر کشوره.
-همهٔ بیمارستان‌ها همینو می‌گن. -ولی واقعاً جزو بهترین‌ها هستن.
ببین، داریم هر کاری از دستمون برمیاد انجام می‌دیم.
ما به دکتر استکمن و تیمش اعتماد داریم.
-دکتر استکمن کیه؟ کدوم بیمارستانه... -تو می‌شناسیش!
-من هیچ‌وقت ندیدمش. -همون دکتر دفعهٔ قبله!
آره. خب...
باورم نمی‌شه بوسیدنتون رو از دست دادم.
بهت می‌گم، شیمی بینشون محشر و غیرقابل‌انکار بود.
یادتونه توی اردو با اون پسرا لب گرفتیم؟
و گفتیم: 'اَه، چه لزج و چندشه،' و نفهمیدیم این‌همه هیاهو برای چیه؟
الان می‌فهمم قضیه چیه. یعنی ما فقط آدم‌های اشتباهی رو می‌بوسیدیم.
هی کارولین، اینو جا گذاشتی.
اوه، مرسی.
از پیاده‌روی دیروز پاهام دارن منو می‌کشن.
-تو؟ -دیروز؟
آره، بعد از مدرسه رفتیم کوه‌پیمایی. فکر می‌کردم حدود سه کیلومتر باشه،
ولی آخرش شد هفت کیلومتر.
باحال.
آره.
دفعهٔ بعد حتماً با ما بیا.
مرسی، لطف داری.
تو بهم گفتی وقت دکتر داری.
مجبور شدم با تریستا و مامانش برگردم خونه.
صبر کن، داری از نمایش می‌ری؟
قبلاً رفتم.
و به من نگفتی؟
-نمی‌دونم. نمی‌دونستم چطور بگم. -خیلی متأسفم.
-نمی‌دونستم. آره. -اشکالی نداره. می‌شه فقط به ما...
سرت خیلی شلوغه، برای همین من...
آره، راست می‌گی، الان واقعاً خیلی درگیرم. باید تمرکز کنم.
-سوف، می‌خواستم... -دیگه نگران رسوندن من نباش.
پدربزرگم تمام روز بیکار می‌شینه. عاشق رانندگیه.
سوفی!
بیشتر تمرین لازم دارم. می‌شه تمرین‌های اضافه داشته باشیم؟
هوم...
ترجیح می‌دم وقتم رو صرف طرح درس‌هایی دربارهٔ بین‌النهرین کنم
و مسیرهای تجارت ادویه در امتداد رودهای دجله و فرات.
باشه.
شوخی کردم! خیلی کسل‌کننده‌ست!
آره، معلومه.
اوه، نباید می‌گفتم کسل‌کننده‌ست.
-لطفاً به مدیر هاوارد نگو. -آره، معلومه که نمی‌گم.
♪ من و تو، فکر بدی هستیم ♪
می‌دونم، کاملاً موافقم.
♪ من و تو، فکر بدی هستیم ♪
♪ هیچ‌چیز به این حقیقت نداشتم ♪
♪ من و تو، فکر خیلی بدی هستیم ♪
♪ تو زن داری ♪
♪ تو شوهر داری ♪
-♪ تو دکتر منی ♪ -♪ یه بچه در راهته ♪
-♪ فکر بدیه ♪ -♪ من و تو ♪
♪ فقط به بوسیدن ادامه بدیم تا به خودمون بیایم ♪
♪ قلبم، از تپیدن وایسا، باهاش روبه‌رو بشیم ♪
♪ این‌جوری اشتباه کردن ♪
♪ چیزی رو که همین حالاشم بد بوده بدتر می‌کنه ♪
♪ ذهنم، دیگه بس کن وقتش شده بی‌خیال این ماجرا بشیم ♪
♪ فکر بد خیلی خوبی بود مگه نه؟ ♪
♪ من... ♪
-♪ دا، دوم، دا، داا، دا، دوم، دا، داا ♪ -♪ می‌دونم برای من درسته ♪
-♪ این تنها چیزیه ♪ -♪ دا، دوم، دا، داا ♪
-♪ که تا حالا انجام دادم ♪ -♪ دا، دوم، دا، داا ♪
♪ دا، دا، دا ♪
-♪ اگه هیچ‌وقت خودم رو در حالِ بودنِ ♪ -♪ دا، دوم، دا، داا، دا، دوم، دا، داا ♪
♪ چیزی بیشتر ♪
-♪ از چیزی که الان هستم؟ ♪ -♪ دا، دوم، دا، داا، دا، دا، دا، دا ♪
♪ دا، دا، دا ♪
-♪ دا، دا ♪ -♪ من یه فکر بد لازم دارم ♪
-♪ دا، دا، دا، دا ♪ -♪ من یه فکر بد لازم دارم ♪
-♪ دا، دا، دا ♪
-♪ من یه فکر بد لازم دارم ♪ -♪ دا، دا، دا، دا ♪
-♪ فقط یکی ♪ -♪ دا، دا، دا، دا ♪
♪ قلبم، به تپیدن ادامه بده بیا اشتباه کنیم ♪
♪ بذار بگیم 'خب که چی؟' ♪
♪ و چیزی رو که همین حالاشم بد بوده بدتر کنیم ♪
♪ این راز در امانه دلیلی نداره دورش بندازیم ♪
♪ وقتی عشقی برای داشتن هست ♪
♪ محکم بغلم کن، همون‌طور که به خودم می‌گم شاید تو بتونی همه‌چیز رو درست کنی ♪
♪ و چیزی رو که این‌همه بد بوده خوب کنی ♪
♪ بیا تا آخرش بریم ♪
♪ فکر بد خیلی خوبیه ♪
-♪ من و تو ♪ -♪ من و تو ♪
سوفی! سوفی، آفرین!
سوفی، خیلی خوب بود!
بچه‌ها، صدای گروه واقعاً عالیه.
آره!
اوون، نت بعدی چی بود؟
اوه، اِم، باید از فیشمن بپرسم...
اوه! فیشمن. می‌خوام پنجره‌های رستوران برق بزنن.
حتماً! می‌تونم درستش کنم.
ممنون، فیشمن.
باشه. اِم، اِه...
مالوری. اِه...
عالیه. 'وقتی منو می‌بینه' ترکوندن سالن رو تضمین می‌کنه.
لطف داری.
اِم، سوفی.
داری خیلی خوب پیش می‌ری.
امیدوارم خودت هم اینو حس کنی.
اِه... 'قبلاً مال من بود.' هنوز یه کم مونده.
بالاخره از پسش برمیای.
آهان! تکلیف!
با مادرت دربارهٔ این‌که وقتی حامله‌ات بود چه حسی داشت، حرف بزن.
می‌خوام بازی‌ات از یه احساس واقعی بیاد.
تریستا.
بله، باشه.
خب، متوجه شدم مشتری شمارهٔ سه امروز خیلی عصبانی بود.
بله، ممنون.
احساس واقعی من اینه که پلیس داره زیادی سؤال می‌پرسه.
باشه.
بعداً می‌بینمت.
-بیرنباوم. -بعداً می‌بینمت.
می‌خوای دیالوگ‌ها رو با هم تمرین کنیم؟ هنوز صحنهٔ ایستگاه اتوبوس رو درست یاد نگرفتم.
-اوه، الان؟ -آره.
ماشینم رسید.
اوه، بعدش می‌تونم برسونمت خونه.
باشه، یه لحظه صبر کن.
ممنون! همچنین!
برای درس امروز آماده‌ای؟ متوجه شدم چیزی همراهت نداری.
ممنون، پدربزرگ دیل.
ولی اشکالی نداره با دوستم برگردم خونه؟
دوستت همون جوونیه که زیادی خوش‌قیافه‌ست؟
آره.
اگه پدرت بودم، می‌گفتم نه.
ولی من پدربزرگتم، پس می‌گم کمربند ایمنی‌ات رو ببند
و اگه دست‌درازی کرد، بهم زنگ بزن.
فقط داریم دیالوگ تمرین می‌کنیم.
این روزها بهش می‌گن تمرین دیالوگ؟
-بریم. آره. -خوبه؟
بریم.
برای سوفی یه بشقاب غذا توی یخچاله. دختر پرمشغله‌ایه.
آره. واقعاً به کارش متعهده.
خیلی زحمتکشه.
این خصوصیتش رو از من گرفته.
مطمئنی نمی‌خوای دربارهٔ حرف دکتر باهاش صحبت کنم؟
آره، مطمئنم، مامان.
سس اسپاگتی از ایمپلاتزاریه.
فکر می‌کنی می‌تونی فقط
یه دقیقه بشینی و برام کتاب بخونی؟
عاشق این کتابم. فقط خیلی خسته‌ام.
باشه، اگه اون کاسه رو تموم کنی.
مگه شش سالمه؟ بی‌خیال.
فقط بخون. فقط بخون.
-باشه. -ممنون.
ممنون، دکتر.
هورمون‌هات دارن
به‌طرز فوق‌العاده‌ای... پیشرفت می‌کنن؟
-نه، نزدیک بود. -اَه! لعنتی، یعنی حدود پنجاه درصد درست گفتم؟
-حداقل شصت درصد. -باز هم مردودم.
یادش می‌گیری. پارسال شاهزادهٔ سیندرلای بی‌نقصی بودی.
می‌دونی اولین نمایشم بود، مگه نه؟
در اصل فقط به‌خاطر این تست دادم که خانم پارکر دست از سرم برنمی‌داشت.
-شنیده بود نمی‌تونم دوومیدانی کار کنم. -تو التهاب کف پا داری.
آره.
بابام هم اینو داره، واسه همین وقتی یکی دیگه هم داشته باشه خوب یادم می‌مونه.
به‌هرحال، من باید...
راستش می‌خواستم یه چیزی ازت بپرسم.
جانم؟
فکر می‌کنی...
نمی‌دونم، شاید بتونیم...
یکم کمتر همدیگه رو ببوسیم؟
-اوه. -منظورم توی نمایش بود.
آخه بوسه‌های روی صحنه معمولاً
با زبون نیستن.
-وای خدا، خیلی معذرت می‌خوام. -نه، فقط می‌دونی...
-بزرگ‌ترها اونجان. بچه‌های دبستانی... -یعنی همه دفعاتی که با بقیه لاس زدم؟
-اونا می‌گن: 'بیشتر از زبونت استفاده کن.' -نه که بوسه‌هات بد باشه.
-نه، 'همه‌ش' نه. -من...
این‌طوری به نظر میاد که با همه لب می‌گیرم. من به اندازهٔ معمول لب می‌گیرم.
اوم...
می‌خواستم بگم که...
بینی‌ت همیشه یه جای عجیبیه، پس...
فکر کنم هردومون باید یه کم روش کار کنیم.
به‌هرحال ممنون. شب‌به‌خیر.
شب‌به‌خیر.
اوه.
خوبی؟
خوب می‌بوسی؟
هاه. خب، بابات که می‌گه خوب می‌بوسم.
دوست‌پسر دوران دانشگاهم هم همینو می‌گفت. فکر کنم...
چندتا نقد خوب گرفتم.
چرا؟
همین‌جوری پرسیدم.
وقتی منو باردار بودی چه حسی داشتی؟
یعنی، چه حالی داشتی؟
اوم...
اوه. مضطرب بودم.
خیلی می‌ترسیدم یه چیز اشتباهی بخورم، یا...
صبر کن.
چرا؟ نکنه تو...
آره.
نه. معلومه که نه.
وای خدای من. باشه.
خانم پارکر ازم خواست ازت بپرسم.
گفت شاید برای اجرای من مفید باشه.
باشه. اوم...
بذار یه چیز مفید به ذهنم برسه.
خب، من...
توی خونه زیاد فلینت‌وود مَک پخش می‌کردم.
-چون می‌خواستم سلیقهٔ خوبی داشته باشی. -هوم.
-خب، جواب داد. من عاشق فلیت‌وود مکم. -قابلی نداشت.
آهان، و منم تمام مدت حالت تهوع داشتم.
بعد مردم می‌گفتن:
'وای، بچه‌ات موهای زیادی خواهد داشت.'
-چی؟ -می‌دونم.
منم گفتم: 'چه عجیب، موهای بچه‌م'
باعث بشه دلم بخواد بالا بیارم.'
ولی وقتی به دنیا اومدی، واقعاً همین‌طور بود.
موهای خوشگل، پرپشت و تیره‌ای داشتی.
زيرنويس از مهدي shine021
هی، شماهایی که لباس تن‌تونه، مواظب باشید. نمی‌خوایم لباس‌ها لک بشن.
هی، بیرنبام.
اوه، باید...
سوف.
می‌دونم گفتم بهتره یکم بی‌خیالش بشیم،
ولی داشتم فکر می‌کردم، نمی‌دونم، شاید بتونیم تمرین کنیم؟
فقط که هماهنگ باشیم.
مطمئن بشیم دماغم جای درستیه
قبل از اینکه دوباره جلوی همه این کارو بکنیم.
صبر کن، یعنی بوسه؟ تمرین بوسیدن؟
راستی، اون لباس خیلی بهت میاد.
واقعاً؟
خب، زنگ تفریح تموم شد!
باید...
خب، دماغم خوب بود؟
سوفی! جک!
هی، لطفاً بچه‌ت رو وسط صحنه ول نکن. باشه، سوفی؟
ببخشید. باشه.
سوفی؟
ببین.
این چیه؟
لباس بارداری قدیمیه منه.
چه بامزه‌ست، مامان.
نظرت چیه برای نمایش اینو بپوشی؟
چون جنا برای 'قبلاً مال من بود' یکی می‌پوشه، مگه نه؟
اوه، من از قبل... یه لباس دارم.
آره، معلومه.
فقط... انتخاب لباس‌ها با من نیست.
-خانم پارکر خیلی روی این چیزها حساسه. -آره، معلومه که با تو نیست. آره.
-ببخشید. -آره، نگران نباش. نگران نباش.
-دوستت دارم. -منم دوستت دارم.
-مطمئنی خوبی؟ -آره، خوبم.
-باشه. -آره.
هی، هی، شام آوردم. می‌خوایم بیرون غذا بخوریم.
بچه‌هات که نمی‌تونن با غذای موندهٔ اغذیه‌فروشی سر کنن.
یا... می‌تونن.
حداقل بذار چندتا ظرف درست‌وحسابی براتون بیارم.
لیندا، ما خوبیم. با همین بشقاب‌های کاغذی سر می‌کنیم.
بعد فشفشه‌ها رو برمی‌داریم و می‌ریم روی شن‌ها،
و تا وقتی هوا کاملاً تاریک بشه، تکونشون می‌دیم.
بعضی وقت‌ها بابا اگه زیاد شکلات خورده باشم، نمی‌ذاره فشفشه روشن کنم.
-نه. -می‌ترسه یه چیزی رو آتیش بزنم.
یا یکی رو.
لالا نمی‌ذاره قند و شکر بخورم.
ولی اون بیشتر به خاطر مشکلات شکمیمه.
-اوه، بابا. -اوووه!
-پِف! -شروع نکن.
-پِف! -آره، همین‌طوری. آفرین.
امسال هم می‌رید خونه‌تون کنار ساحل؟
ما که همیشه می‌ریم. مگه نه، مامان؟
آره، آره.
آره، معلومه.
شاید کتابت رو هم تموم کنی.
لیندا، اینو ببین. نبوغِ بشقاب‌های کاغذی.
اوه، چه عالی.
-می‌تونیم درباره روز مادرِ یکشنبه حرف بزنیم؟ -هوم.
باشه، ممنون. توی اغذیه‌فروشی یه برنامه خیلی خوب داریم.
یه برانچِ بوفه‌ای بزرگه. غذاهای سالم هم برای شما داریم...
تد، هیچ‌کس براش مهم نیست غذاهای سالم چی هستن.
-آره. -همه اهمیت می‌دن... شماها اهمیت می‌دین.
-نه، من نمی‌دم. -کی گفته من طرف توام؟
اوه، اوه! باشه، خیلی خب!
یادم نمیاد آخرین بار کی روز مادر رو با هم گذروندیم.
-صبر کن، همین یکشنبه؟ -آره.
یادم رفت اون روز رو خالی بذارم. قرار بوده با خانم پارکر تمرین داشته باشم.
اونم توی آخرهفته تعطیل؟
منصفانه بخوایم نگاه کنیم، فکر نکنم کسی روز مادر رو آخرهفته تعطیل حساب کنه.
نمایش هفته دیگه‌ست، برای همین...
کی روز مادر همچین کاری می‌کنه؟
اشکالی نداره، سوفی. می‌فهمم.
می‌تونم کنسلش کنم.
-نه، کنسل نکن. ساعت چندِ؟ -قرار بوده ساعت دوازده باشه.
-می‌تونم ببینم می‌شه بندازیمش ساعت یک. -اشکالی نداره.
-یه کمش رو بیا. -تو پدرشی.
-می‌تونی بهش بگی بی‌خیال اون برنامه بشه. -لطف داری.
ولی اینجا کارها این‌طوری پیش نمی‌ره.
می‌دونم فکر می‌کنی این نمایش خیلی مهمه.
-گروه بازیگرها روی من حساب کردن. -این برای اون خیلی مهمه، لیندا.
گروه بازیگرها که به اندازه...
-مامان مهم نیستن؟ معلومه که نه. -لیندا!
مادرت می‌خواد روز مادر رو با تو بگذرونه!
-لیندا، خواهش می‌کنم. -اون مریضه، سوفی! این درست نیست!
-مامان! دیگه بسه. -این درست نیست!
هی، ام...
من فقط، ام...
من فقط...
می‌تونی خودت رو خالی کنی.
پیش من نه. می‌فهمم.
ولی باید پیش یکی دیگه این کارو بکنی.
نمی‌تونم هر مقدار...
...وقتی که برام مونده رو صرف دفاع از انتخاب‌هام کنم.
باید بره.
می‌خوای من انجامش بدم؟
آره.
شاید صبح اوضاع بهتر به نظر بیاد. شاید...
شاید بتونن برای روز مادر بمونن.
بین پدرومادرها و پدربزرگ‌مادربزرگ‌ها، انگار سال‌ها کدورت و بدبختی هست
که ما هیچ‌وقت ازش سر درنمیاریم.
می‌دونم، ولی خیلی از کوره دررفتن و حسابی عصبانی‌ان.
بهتره خودمون رو قاطی نکنیم.
می‌دونم، ولی سخته.
ببخشید که بهت نگفتم از برنامه انصراف دادم.
ببخشید که به این فکر نکردم چه حسی پیدا می‌کنی.
نه، اشکالی نداره. خودت به‌اندازه کافی درگیری داری.
نه. هر اتفاقی هم بیفته، می‌خوام برای تو وقت و جا داشته باشم.
می‌خوای ببینی کیه؟
چی؟
اوه.
اِرین می‌گه اسپنسر داره از گربه‌های عمه‌ش مراقبت می‌کنه. پس کلیدها دستشه.
و به‌جز سه تا گربه عجیب‌غریب، خونه خالیه.
اوه!
می‌خوای...
می‌خوای بریم؟
نمی‌دونم.
مشروب هم هست؟
امیدوارم.
-♪ رو اون داشبورد ♪ -♪ توی جاده، پول می‌شمرم ♪
♪ دارم پول می‌شمرم ♪
-♪ واسه همینه زیادی تند زندگی می‌کنیم ♪ -به جون خودم!
♪ زیادی بی‌پرواییم، این زندگی محشره ♪
♪ دختر، همین‌طور حرف بزن، وابسته شو ♪
این دیگه یه چیز دیگه‌ست.
♪ آره ♪
♪ گفت گریه می‌کنه، یه دوست لازم داره ♪
-♪ تا آخر دوستم داری؟ ♪ -♪ تا آخر دوستم داشته باش ♪
-♪ با من درنیفت، سوار بنزم ♪ -♪ با من درنیفت ♪
♪ لطفاً مجبورم نکن جبران کنم ♪
اَه.
♪ شاید من و تو راهی پیدا کنیم که بسازیم ♪
♪ قهرمان‌ها، خودشون می‌دونن حالا اون توی زندگی من یه قصره ♪
♪ هزار تا روی داشبورد فقط امیدوارم دیگه تصادف نکنیم ♪
♪ آروم‌تر برو، اون آروم نمی‌شه الان دیگه خیلی تند زندگی می‌کنه ♪
♪ خیلی از خودم بی‌خود بودم عزیزم، نجاتم بده از ♪
♪ نمی‌خوام با آدم‌های قلابی قسمتَش کنم ♪
♪ رفیق‌های الکی شامپاین گیرشون نمیاد ♪
♪ قبل از بریدن کیک، تعداد دهن‌ها رو می‌شمرم ♪
♪ می‌بینمت، ولی ما مثل هم نیستیم ♪
♪ من پای همون چیزی‌ام که باهاش اومدم ♪
هی، آهنگ‌های تئاتر موزیکال نذار.
شما بچه‌های تئاتری فقط همین مزخرفات رو بلدین. ای بابا!
-یه آهنگ از کندریک بذار. -آره!
♪ فقط کافیه ♪
♪ این نور رو روشن کنی ♪
♪ و بذاری بدرخشه ♪
♪ شب رو مال خودت کنی ♪
♪ مثل چهارم ژوئیه ♪
♪ چون عزیزم، تو یه آتیش‌بازی‌ای ♪
♪ بیا، بهشون نشون بده چقدر می‌ارزی ♪
♪ کاری کن بگن ♪
چه خبر؟
وای، نه! خاله‌م منو می‌کشه!
هی، سوف. سوفی، سلام. هی، بیا، باید بریم.
نه، یه کم دیگه.
نه، همین الان. مامانم تازه زنگ زد. بابات داره دیوونه می‌شه.
-مامان منه؟ -نه، نه.
فکر کنم قرار بوده تا الان خونه باشی.
-لعنتی. لعنتی، لعنتی. -هی زنگ می‌زنه.
فکر می‌کنه خونهٔ منی.
مامانم داره هوامون رو داره، ولی اون تو راهه. باید بریم.
ارین هوشیاره.
تند می‌رم، ولی بااحتیاط.
بیا. بریم.
خداحافظ، پیشی.
اَه، کی توی کیفم بالا آورده؟
خودت. بریم.
♪ هر روز و هر شب ♪
دستکش رانندگی‌م رو می‌خوای؟
خودم دارم. مرسی.
♪ می‌بینم اون کیر دیسکویی‌ت، اون کیر دیسکویی‌ت داره قلبم رو از ذهنم می‌مکه ♪
♪ دیگه وقت ندارم... ♪
هنوز نرسیده. ممنون.
♪ شکمم از بنزینه ذهنم وازلینیه، ولی ♪
♪ دیسکو می‌خوای؟ می‌خوای دیسکو رقصیدنم رو ببینی؟ ♪
تو قهرمان منی.
-♪ بذار بشنوم قافیه‌م رو بی‌سیاسی می‌کنی ♪ -آره! آخ!
زنگ در رو بزنم؟
♪ کی بامپ رو از بامپ‌آ-لامپ‌آ-لامپ گرفت؟ ♪
♪ کی رم رو از رم‌آ-لم‌آ-دینگ‌دانگ گرفت؟ ♪
♪ کی بامپ رو از بامپ‌آ-لامپ‌آ-لامپ گرفت؟ ♪
اَه.
سوف، رسید!
رسید!
این بزرگ‌ترین چالش بازیگری تو این عمر کوتاهته.
می‌دونی ساعت چنده؟
قرار بود تا ساعت ۹ خونه باشی. ساعت نه.
-ببخشید. گوشیم روی بی‌صدا بود. -روی بی‌صدا بود. باشه.
این بو رو حس می‌کنی؟
چی؟ نه.
-من دلیل رفتنش از بوستون نبودم. -فکر می‌کنی به‌خاطر من بود؟
-لیندا. -موضوع تو نیستی.
تد، خواهش می‌کنم. می‌ریم، باشه؟
-فقط دارم سعی می‌کنم فکر کنم... -مگه من نمی‌کنم؟
ممنون.
خوبه؟
من یه دونات دیگه می‌خوام.
بابا گفت دیگه دونات نمی‌خوری.
فقط می‌خوام لیسش بزنم.
-مامان گفت مریض‌احوال برمی‌گردی خونه. -روز مادر مبارک.
بچه‌ها، جدی می‌گم.
-هی، هی، هی، هی. -دیک!
می‌تونی... ایتن!
-بابا گفت دیگه دونات نمی‌خوری. -آره.
تو فقط به فکر خودت باش، عزیزم.
باشه؟
مامان، خوبی؟
-خیلی معذرت می‌خوام. پسرا، می‌شه عذرخواهی کنید؟ -شما اینجا کار می‌کنید؟
اوهوم، آره. من... فکر نکنم قبلاً همدیگه رو دیده باشیم.
-من... -می‌تونم یه چیزی بهتون بگم؟
غذای ما سرد بود. غذاهای سالم هم به‌اندازهٔ کافی ندارید.
هرچی صدا زدیم کسی توجه نکرد، بعد هم بچه‌تون نزدیک بود مامانم رو نقش زمین کنه.
-ببخشید، مشکلی پیش اومده؟ -شما پدرشونید؟
-خودم حلش می‌کنم، تد. -نه، نه.
-به نظر نمیاد از پسش بربیای. -می‌شه این‌طوری با مامانم حرف نزنی؟
چرا نمی‌رید؟ حساب با ما. روز مادر مبارک.
راستی، می‌دونید چیه؟ قبل از رفتنتون فقط یه لحظه صبر کنید.
چرا یکی از این رپ‌های کِیلِ واقعاً سالم رو با خودتون نمی‌برید؟
یا می‌دونید چیه؟ چرا همهٔ رپ‌های کِیل رو نمی‌برید؟
چون دیگه رپ درست نمی‌کنیم، چون اینجا یه ساندویچیِ لعنتیه.
آره!
خیلی خب.
بچه‌ها، بیاید بریم.
-مامان! -اوه، اوه، اوه!
-گرفتمت! -بابا!
-باشه، باشه. بلند شو. -خوبی؟
-مامان؟ -بلند شو. چیزی نیست، گرفتمت.
♪ مامان گفت ♪
-♪ نگران نباش ♪ -♪ مامان گفت، مامان گفت، هی ♪
♪ نگران نباش ♪
دکتر چی گفت؟
منظورم اینه که...
خیلی مریضم.
آره، اینو می‌دونم، ولی...
دکتر گفت باید مواظب باشیم.
ولی من نمی‌فهمم. چرا هنوز نمی‌تونیم بریم خونهٔ کرین؟
بعد از اتفاقی که توی ساندویچی افتاد...
...قرار شده همین‌جا بمونیم.
فقط خودمونِ خانواده. بذارید مامانتون یه کم استراحت کنه.
-خیلی مزخرفه. -ایتن، دیگه بسه.
راست می‌گه. خیلی مزخرفه.
دیدی؟
راستی، سوف...
مامانت نمی‌تونه بیاد اجرا.
-چی؟ -خیلی سخته. خیلی خطرناکه.
-باید بین آدم‌های زیادی باشه. -ولی ما هنوز باید بریم؟
-ایتن. -خیلی متأسفم عزیزم.
می‌دونم اجرا رو ضبط می‌کنن، پس...
آره، ولی که مثل خودِ اجرا نیست.
می‌دونم.
شاید بتونی چندتا از آهنگ‌هات رو برام بخونی.
همین‌جا، مثل یه اجرای توی پذیرایی.
-سوف، می‌خوای... -اشکالی نداره، می‌فهمم.
آخ رفیق. سلام.
باشه. بیا اینجا. بیا.
لطفاً محوشدن رو آهسته‌تر کن.
چی؟
محو شدن. محو شدنِ آهسته‌تر.
آها، گرفتم! گرفتم. باشه.
باید اون رو بسازم.
فقط یه دقیقه بهم وقت بده.
باشه فیشمن، بسازش.
هی.
خوبی؟
آره.
فقط... واقعاً می‌خواستم برای یه نفر خوب اجرا کنم، ولی نمی‌تونه بیاد.
آدم‌های زیادی اینجا هستن، پس می‌تونی برای اونا خوب اجرا کنی.
-آره. -یا شاید فقط برای خودت.
می‌دونی، من تو رو انتخاب کردم چون توی اجرای دوباره‌ات یه چیزی دیدم.
خیلی زحمت کشیدی و معلومه، ولی چیزی که من دیدم،
اوه، اون چیزی نیست که بشه با تمرین به دستش آورد.
یا ذاتاً داریش، یا نداریش.
تو داریش، بیرنبام.
فقط باید یادت بیاد کجا قایمش کردی.
کارت تموم شد؟
دوباره چی گفته بودی که می‌خوای؟
گفتی تو قفل می‌کنی و می‌ری؟
-حواسم هست. -باشه. لطفاً یه کم استراحت کن، خب؟
می‌خوام برای تمرین لباس فردا کلی انرژی داشته باشی.
-شب‌به‌خیر. -خدایان تئاتر خوابت رو برکت بدن.
-بله، ممنون خانم پارکر. -شب‌به‌خیر.
دمت گرم.
آره، من درها رو قفل می‌کنم.
بعد از شب فنی، خارج از ساعت کاری!
باشه، باشه، باشه، همه می‌دونیم روال چیه.
گوشی‌ها رو بذارین اینجا، چون امشب مقدسه.
پس شروع کنیم!
♪ قوس رابطه‌مون ♪
♪ بی‌توجهی به هشدارهای گردباد ♪
-♪ نمی‌فهمم چطور این‌قدر زود می‌رسیم ♪ -ممنون، سوفی.
♪ دوباره برمی‌گردیم به ریتم‌مون بی‌اینکه حتی یه قدم رو جا بندازیم ♪
♪ و منطقیه که آخرین چیزی باشه که باید بهش فکر کنم ♪
♪ ولی گاهی می‌خوام تو هم اونجا باشی ♪ -نه!
-خودمون کندیمش. -ما...
♪ فکر کنم شاید دلیلش همینه ♪
♪ که به روان‌درمانگرم دروغ می‌گم ♪
♪ هی چیزهایی از این قبیل می‌گم ♪
♪ 'من هیچ‌وقت ندیدمش و ما هیچ‌وقت همدیگه رو نبوسیدیم' ♪
-به نام شکسپیر... -♪ ساندهیم ♪
-و لین-منوئل... -همه‌مون روی دیوار امضا می‌کنیم.
تا هرکس بعد از ما میاد بدونه شکوهِ...
وِیت‌رِس!
♪ برای روان‌درمانگرم... ♪
خب، بیاید ماژیک‌هاتون رو بردارید! من اول امضا می‌کنم.
-♪ من حق دارم هفته‌ای یه ساعت وقت داشته باشم ♪ -آره!
-♪ تا روی فکرهای خودم تمرکز کنم ♪ -آره!
♪ نه اینکه این‌قدر درگیر فکرهای تو باشم که صدای خودم رو نشنوم ♪
♪ من حق دارم خودم هم برام مهم باشم ♪
♪ گاهی آرزو می‌کنم کاش نگه می‌داشتم ♪
♪ بخشی از احساساتم رو توی زیرزمین ♪
♪ تا هنوز یه‌مقداری برام باقی مونده بود ♪
♪ نمی‌فهمم چطور این‌قدر سریع ♪
♪ دوباره به ریتم خودمون برمی‌گردیم بدون اینکه حتی یه قدم رو از دست بدیم ♪
♪ و منطقی بخوایم نگاه کنیم، آخرین چیزیه که باید بهش فکر کنم ♪
♪ ولی گاهی می‌خوام تو هم اونجا باشی ♪
خب.
فکر می‌کنید امشب کی با کی لاس می‌زنه؟
کلی احتمال هست. هر اتفاقی ممکنه بیفته.
مایک و بکا همین الان رفتن.
-بس کن! -مایک و...
-جدی؟ -می‌دونم!
-همین الان از سالن رفتن بیرون. -من می‌رم دستشویی.
خوش بگذره.
قراره بهترین وقت عمرم رو داشته باشم.
جزو ده تجربهٔ برتر دستشویی می‌شه؟
جزو پنج‌تای اول.
بزرگ فکر کن، بیرنبام.
-فقط روش بالا نیار. -بس کن.
برو. برو، برو.
'هی، منم باید می‌رفتم دستشویی. مثانه‌هامون شبیه همه!'
اَه، اون قسمت آخرو نگو.
من دوست‌پسر دارم.
آره، همون از استیج دور منر.
این‌جوری نگو.
خیلی معتبره. دوست‌پسرم بازیگر فوق‌العاده‌ایه.
استیج دور منر؟ صددرصد!
خب؟
نه.
اوه.
اِم...
اوه، نمی‌دونم هنوز می‌خوای برگردی داخل یا نه.
اِم، سالن تبدیل شده به پاتوق بوس‌وبغل.
تریستا داره صورت فیشمن رو می‌خوره.
-آره، کثیف‌کاری به نظر میاد. -هوم.
لااقل یه بوسهٔ روی صحنه نصیبت می‌شه.
من هر سال جونم رو برای این برنامه می‌ذارم.
حتی یه بار هم نتونستم وانمود کنم کسی رو می‌بوسم.
-نه. -نه.
ممنون.
بیرنبام.
می‌خوای برسونمت؟
ممنون.
برای فردا استرس داری؟ چون من خیلی استرس دارم.
نمی‌دونستم تو هم استرس می‌گیری.
هنوز حس می‌کنم کاملاً دیالوگ‌ها رو حفظ نیستم.
عالی می‌شی، جک. تو همیشه عالی‌ای.
باز داریم تمرین می‌کنیم؟
تو همین الان داشتی مالوری رو می‌بوسیدی.
من... فکر می‌کردم ازم خوشت میاد.
دارم فکر می‌کنم تو فقط برای این توی نمایش‌ها بازی می‌کنی که همهٔ دخترها رو ببوسی،
که راستش یه‌کم غم‌انگیزه.
دیگه بسه، نمی‌خوام پسرهای اشتباهی رو ببوسم.
بیا نذاریم این موضوع روی نمایش تأثیر بذاره، باشه؟
فکر می‌کنی کی نمایش سال بعد رو اعلام کنن؟
احتمالاً امشب.
امشب؟
اهم.
مامان! مامان!
مامان! اهم.
چپ... نه...
سلام، خانم بیرنبام.
-سلام. -ساعت چنده؟
خیلی ممنون که اجازه دادی تماشا کنم.
خیلی خوشحالم که باهام تماس گرفتی.
و اون نمی‌فهمه، مگه نه؟
نه، نه.
ممنونم بابت... همهٔ کارهایی که برای سوفی انجام دادی.
دیدن این‌که این‌قدر سخت تلاش می‌کنه واقعاً فوق‌العاده بوده.
تی‌جی، خیلی دیر کردی. برو پشت صحنه.
ببخشید، یوهو توی کوله‌پشتیم ترکید.
-برام مهم نیست. برو! -باشه، دارم می‌رم! باشه.
داداش، سطح صداها رو دوباره چک کن.
باشه، دارم چک می‌کنم...
-اِ... -خوبه، صدا درست میاد.
-اون فوق‌العاده‌ست. -آره.
اصلاً نمی‌دونستم اوضاع این‌قدر...
یک، دو، سه! یک، دو، سه! یک، دو، سه!
یک، دو! یک، دو! یک، دو! یک، دو!
یک! یک! یک! یک!
-باشه. -خیلی خب.
تمام تلاشتون رو بکنید، باشه؟ می‌دونم فقط تمرین لباسه،
ولی هیچ‌وقت معلوم نیست، شاید یه مدیر انتخاب بازیگر برادوی داشته باشه تماشا می‌کنه.
اوه!
هی، برادوی! هی، برادوی!
همه کجان؟ همه برین سر جاهاتون!
هی، ساعت چند...
برین سر جاهاتون. باشه؟
♪ شکر ♪
♪ شکر، کره، شکر، کره ♪
-♪ شکر، کره ♪ -♪ آرد ♪
♪ دست‌هام چیزهایی رو برمی‌دارن که می‌دونم لازم دارم ♪
-♪ آرد ♪ -♪ شکر و کره رو برمی‌دارم ♪
-♪ از انباری ♪ -♪ شکر، کره ♪
♪ آرد رو اضافه می‌کنم تا شروع کنم چیزی رو که امیدوارم آغاز بشه ♪
♪ بعد می‌رم سراغ دستور پخت و از ته دل می‌پزم ♪
-♪ شکر ♪ -♪ اوه، اوه، شکر، کره ♪
-♪ و کره ♪ -♪ شکر، کره ♪
-♪ و آرد ♪ -♪ شکر، کره ♪
اوه!
همه خوبن؟
هی، ببخشید!
-خوبی، سوفی؟ -آره، خوبیم. ممنون.
خب، یه دقیقه وقت بذاریم و اینو درست کنیم، لطفاً.
یه بار دیگه. جمع‌وجورش کنید.
-این تمرین افتضاح بود. -تمرین بد یعنی اجرای عالی.
-کامپیوتر و دوربین رو دیدی؟ -خانم پارکر داره زنده پخشش می‌کنه؟
شنیدم یکی از روی کاناپه‌ش داره تماشا می‌کنه.
-عجیبه. -فکر می‌کنی کیه؟
معلوم نیست؟ یه کارگردان انتخاب بازیگر برادوی.
تصورش رو می‌کنی؟
'کاری که پختن می‌تونه بکنه' امروز واقعاً از نظر احساسی تأثیرگذار بود.
دو دقیقه دیگه برمی‌گردیم، بچه‌ها. فقط دو دقیقه.
ممنون، دو.
داری عالی کار می‌کنی.
سوفی.
بله.
برای پردهٔ دوم آماده‌ای؟ همه‌چی خوبه، مگه نه؟
فقط می‌خواستم بگم،
خیلی متأسفم.
شنیدم مامانت خیلی مریضه.
تی‌جی گفت مامانت رو دیده که با خانم پارکر حرف می‌زده.
پدر و مادرم... چند سال پیش از هم جدا شدن...
نمی‌گم شرایط یکیه. نیست، ولی...
فقط... اگه کاری از دستم برمیاد و می‌تونم کنارت باشم، بهم بگو، باشه؟
اگه می‌دونستیم داره تماشا می‌کنه، این‌قدر بد اجرا نمی‌کردیم.
واقعاً متأسفم، سوفی.
چراغ‌ها روشن.
ببخشید، یکم شلوغه، ولی سوفی داره فوق‌العاده کار می‌کنه.
-نه، ممنون، فوق‌العاده‌ست. -خانم پارکر؟
کارل دوباره توی اتاقک نورافکن گیر افتاده.
چی؟ اه!
-بهت گفتم کلیدها رو بهش بدی. -فکر نمی‌کردم این‌قدر زود اتفا...
-♪ گفتنش آسون نیست ♪ -لعنتی.
-اوه. -♪ که بیشتر روزها ♪
-تد! -♪ من... ♪
تد!
تد؟
هی، هی، هی.
چی شده؟ چی... چی شده؟
چی؟
هی، هی، هی، هی، هی، هی.
اشکالی نداره، سوفی.
-اشکالی نداره. -خیلی متأسفم.
-نه، من متأسفم. تو داری عالی پیش می‌ری. -نه، من...
هی! داری عالی پیش می‌ری، باشه؟
چرا نمی‌ری خونه، هان؟
و فردا سرحال برگردی برای اجرای افتتاحیه.
-باشه. -باشه؟
کاش این کارو نمی‌کردی.
-فقط می‌خواستم ببینمت. متأسفم. -مامان، باید ازم می‌پرسیدی!
من... نمی‌خواستم امیدوارِت کنم.
-که اگه خیلی حالم بد بود، ناامید نشی. -می‌تونی باهام حرف بزنی! من دیگه بچه نیستم!
می‌دونم. اینو می‌دونم. داری خیلی زود بزرگ می‌شی.
-حس می‌کنم... دارم خیلی چیزها رو از دست می‌دم... -مامان، خودت گفتی نمایش رو اجرا کنم!
آره، گفتم، و معلومه که باید نمایش رو اجرا می‌کردی.
ولی نمی‌دونستم که تو...
-تو بهم نگفتی. -می‌خواستم باهاش مبارزه کنم.
می‌خواستم باهاش مبارزه کنم، خیلی تلاش کردم. دارم تلاش می‌کنم.
اگه بهم گفته بودی، این‌قدر روی نمایش کار نمی‌کردم.
عزیزم، تو خیلی براش ذوق داشتی. نمی‌خواستم ذوقت رو خراب کنم.
باید می‌ذاشتی خودم انتخاب کنم!
-حق با توئه. -خودم تمرین‌های اضافه خواستم.
-اوه، عزیزم. -من به‌اندازه کافی خوب نیستم.
-و نمی‌خواستم این دور و بر باشم. -تو عالی هستی.
-و رابطه‌م با کارولین هم خیلی عجیب شده. -بین تو و کارولین چی شده؟
-و حالا همه‌چی افتضاحه. -عزیزم.
عزیزم، می‌دونم شرایط سخته. می‌دونم.
ولی... ولی خواهش می‌کنم... تو... تو فوق‌العاده‌ای.
-مامان، درباره اینم دروغ نگو. -دروغ نمی‌گم!
-دروغ نمی‌گم. -چرا، می‌گی! افتضاحه! من افتضاحم!
نه. نه، نه، نه. عزیزم، نه.
به من گوش کن. سوفی، فقط به من نگاه کن، باشه؟
خیلی متأسفم که بهت نگفتم.
نمی‌دونم چطور باید با این کنار بیام.
-مامان، فقط... -سخته.
فقط بگو.
-سوفی. -بگو.
من دوام نمیارم.
نه، نه، نه.
نه.
هی.
لطفاً بیدار می‌شی؟ رفیق.
بیدار شو.
سلام، خوابت خوب بود؟ صبح به‌خیر.
-خداحافظ. دوستت دارم. -خداحافظ، سوفی. خداحافظ، بابا.
خوبی؟ همه‌چی رو برداشتی؟ خداحافظ.
خوبی؟
نه.
تو خوبی؟
نه.
سوفی، هر اتفاقی که داره می‌افته خیلی ناعادلانه‌ست.
برای تو، من، برادرات و مامان ناعادلانه‌ست.
آره.
می‌دونم تنها کاری که می‌خواد بکنه اینه که دردش کمتر بشه، ولی من...
فکر نمی‌کنم این ممکن باشه.
کاش می‌شد همین‌طوری جلو بزنیم تا برسیم به جایی که ما رو ببخشی، ولی...
می‌دونم اون هم ممکن نیست.
از اینکه داری این شرایط رو می‌گذرونی متنفرم،
چون هر بار نگاهت می‌کنم، فقط می‌بینم چقدر دوستت دارم.
مامان هم همین رو می‌بینه.
توی تمام این ماجرا کنارت هستم.
هر چی بشه، باشه؟
راستی، یه چیزی برات گرفتم.
می‌دونم توی نمایش نیستم، ولی این معنی‌ش این نیست که همهٔ رسم‌هامون باید تموم بشن.
خیلی بامزه‌ست. ممنون.
-به سلامتی یه اجرای عالی. -هوم!
-هوم!
وای، سوفی،
من و اِرین خیلی هیجان‌زده‌ایم که ببینیمت.
و ما، خب...
می‌دونم. شیمی بین‌تون انکارناشدنیه.
حداقل یکی از ما داره آدم درست رو می‌بوسه.
بیا اینجا.
-خیلی نازه! -آره، مگه نه؟
ممنون، بچه‌ها.
-برای امشب آماده‌ای؟ -سلام، بچه‌ها.
-بیاین تو. وقتشه. -آره!
-آره، مطمئنم همین کار رو کردی. -چندتا؟
باشه، بزن بریم.
تو می‌تونی نقش جنا رو بازی کنی، درسته؟
و آدری نقش دان رو بلده؟
چی؟
ببخشید، باید برم. در هر صورت تو از من بهتر می‌شی.
من فوق‌العاده می‌شم.
-ممنون، تی‌جی. -دوستت دارم، سوف.
مامان؟
خیلی می‌ترسم.
منم همین‌طور.
خیلی متأسفم، عزیزم.
منم همین‌طور.
ولی اگه هردومون ترسیده باشیم، کی ازمون مراقبت می‌کنه؟
شوهر راننده‌ات که خیلی جذابه.
خب، اگه شوهر راننده جذابی در کار نباشه چی؟
پس فکر کنم باید خودمون از خودمون مراقبت کنیم.
حقوق زنان.
صبر کن. مگه نباید الان لباست رو بپوشی؟
نمی‌خوام حتی یه دقیقه دیگه رو هم کنار تو از دست بدم.
اوه...
اوه، عزیزم، نه.
کنسرت کلاس دومت...
خیلی گریه کردی. خیلی بهت افتخار می‌کردی.
می‌دونم.
نه، صبر کن. صبر کن.
سال‌ها دنبال چیزی می‌گشتم که به زندگی‌م شور و شوق بده.
و تو در هفت‌سالگی پیداش کردی.
گریه کردم چون فکر کردم،
هر اتفاقی هم که بیفته،
می‌تونی به اون نور برگردی و حالت خوب بشه.
ولی نمی‌خوام بدون تو توی نمایش اجرا داشته باشم.
نمی‌خوام هیچ‌کدومش رو بدون تو انجام بدم.
تو هیچ‌وقت بدون من نمی‌مونی.
متأسفم که هیچ‌وقت چیزی رو پیدا نکردی که بهت شور و شوق بده.
ولی من پیداش کردم.
همین‌جا، این ماییم. این ماییم. برو توی آب. کامل برو توی آب. باشه؟
وویی! ووهوو!
ووهوو!
الیزابت؟
تو باید توی زندگی سوفی باشی.
باید توی زندگی همه‌شون باشی. فقط... می‌خوام به حرفش گوش بدی.
اوه... حتماً. قول می‌دم.
باشه؟
خیلی دوستت دارم، الیزابت.
منم دوستت دارم، مامان.
می‌تونی از من براش خاطره تعریف کنی؟
تو که همه خاطره‌ها رو بلدی.
می‌دونم این درخواست یهویی‌ـه.
ببخشید، ولی...
می‌دونم اگه بتونی بیای، خیلی براش مهمه
فردا شب، شب آخر نمایشش، خودت رو برسونی.
اِم...
امشب به‌جاش می‌شه؟
معلومه، تو که همین الان اونجایی.
نه، خب، ببخشید. پدرت گفت نباید بیایم، ولی من اصرار کردم.
-هی، هی! -اوه، ببخشید! نه، نه! وای، نه!
وای خدای من.
-خیلی متأسفم، ولی... -نگران نباش.
معطل کردم.
می‌دونستم برمی‌گردی.
و اِم... راستش بازی کردن نقش دان رو بیشتر دوست دارم.
-دستکش رانندگی پوشیدی؟ -چی؟ نه.
عالی از پسش برمیای، سوفی.
هی، سوفی.
-لباست قشنگه. -ممنون.
زيرنويس از مهدي shine021
♪ گفتنش آسون نیست ♪
♪ که بیشتر روزها خودم رو نمی‌شناسم ♪
♪ که این کفش‌ها و این پیش‌بند اونجا و مشتری‌هاش ♪
♪ بیشتر از چیزی که بهشون دادم، ازم گرفتن ♪
♪ فهمیدنش آسون نیست ♪
♪ که دیگه هیچ شباهتی به گذشته‌م ندارم ♪
♪ با اینکه حقیقت اینه که هیچ‌وقت ♪
♪ مرکز شیرین توجه‌ها نبودم ♪
♪ هنوز اون دختر رو یادمه ♪
♪ بی‌نقص نیست، ولی تلاش می‌کنه ♪
♪ آدم خوبیه، ولی دروغ می‌گه ♪
♪ با خودش خیلی سخت‌گیره ♪
♪ شکسته‌ست و کمک نمی‌خواد ♪
♪ بی‌نظمه، ولی مهربونه ♪
♪ بیشترِ وقت‌ها تنهاست ♪
♪ همهٔ این‌ها با هم قاطی شده ♪
♪ و توی یه پای زیبا پخته شده ♪
♪ دیگه نیست، ولی زمانی ♪
♪ مال من بود ♪
♪ این چیزی نیست که خواسته بودم ♪
♪ گاهی زندگی ♪
♪ یواشکی از در پشتی وارد می‌شه ♪
♪ و آدمی رو از نو شکل می‌ده ♪
♪ و باعث می‌شه باور کنی همه‌چیز واقعی‌ـه ♪
♪ و حالا تو رو دارم ♪
♪ تو چیزی نیستی که خواسته بودم ♪
♪ اگه صادق باشم می‌دونم همه‌چیز رو پس می‌دادم ♪
♪ برای فرصتی دوباره ♪
♪ و بازنویسی یکی دو تا پایان ♪
♪ برای اون دختری که می‌شناختم ♪
♪ که به‌اندازهٔ کافی بی‌پروا بود ♪
♪ آسیب می‌بینه ♪
♪ ولی یاد می‌گیره قوی‌تر بشه ♪
♪ وقتی زخمی می‌شه ♪
♪ و مردی که بلد نیست عشق بورزه ازش سوءاستفاده می‌کنه ♪
♪ و بعد گیر می‌افته و می‌ترسه ♪
♪ از زندگی‌ای که درونشه و هر روز قوی‌تر می‌شه ♪
♪ تا بالاخره بهش یادآوری کنه که کمی بجنگه ♪
♪ تا آتیش رو به چشماش برگردونه ♪
♪ که خاموش شده، ولی زمانی ♪
♪ مال من بود ♪
♪ اوه، زمانی بود ♪
♪ مال من ♪
♪ بی‌نظمه ♪
♪ ولی مهربونه ♪
♪ بیشترِ وقت‌ها تنهاست ♪
♪ همهٔ این‌ها با هم قاطی شده ♪
♪ و توی یه پای خوشگل پختمش ♪
♪ اون رفته ♪
♪ ولی یه زمانی بود ♪
♪ مال من ♪
♪ می‌تونستی چشمه‌ی نقره‌ای من باشی ♪
♪ آبی و سبز، رنگ‌ها برق می‌زنن ♪
♪ من تنها رؤیای تو می‌شدم ♪
♪ پاییز درخشان تو ♪
♪ خروش موج‌های دریا ♪
♪ و نگو که خوشگله ♪
♪ و گفتی که دوستت داشت؟ ♪
♪ عزیزم، نمی‌خوام بدونم ♪
♪ پس سعی می‌کنم دیگه دوستت نداشته باشم ♪
♪ برگرد و منو ببین که دارم می‌دوم ♪
♪ می‌گم سال‌ها پیش دوستت داشتم ♪
♪ به خودم می‌گم تو هیچ‌وقت دوستم نداشتی ♪
♪ نه ♪
♪ و نگو که خوشگله ♪
♪ و گفتی که دوستت داشت؟ ♪
♪ عزیزم، نمی‌خوام بدونم ♪
♪ اوه، نه ♪
♪ و می‌تونی بهم بگی، ارزشش رو داشت؟ ♪
♪ عزیزم، نمی‌خوام بدونم ♪
♪ زمان افسونت می‌کنه ♪
♪ ولی منو فراموش نمی‌کنی ♪
♪ می‌دونم می‌تونستم دوستت داشته باشم ♪
♪ ولی تو نذاشتی ♪
♪ زمان افسونت می‌کنه ♪
♪ ولی منو فراموش نمی‌کنی ♪
♪ می‌دونم می‌تونستم دوستت داشته باشم ♪
♪ ولی تو نذاشتی ♪
♪ خب، دنبالت میام ♪
♪ تا صدای من به کابوست تبدیل بشه ♪
♪ فقط یه فرصت بهم بده ♪
♪ هیچ‌وقت نمی‌تونی فرار کنی ♪
♪ از صدای زنی که دوستت داره ♪
♪ من فقط یه احمق بودم؟ ♪
♪ دنبالت میام ♪
♪ تا صدای من به کابوست تبدیل بشه ♪
♪ فقط یه فرصت بهم بده ♪
♪ هیچ‌وقت نمی‌تونی فرار کنی ♪
♪ از صدای زنی که دوستت داره ♪
♪ زمان افسونت می‌کنه ♪
♪ ولی منو فراموش نمی‌کنی ♪
♪ می‌دونم می‌تونستم دوستت داشته باشم ♪
♪ ولی تو نذاشتی ♪
♪ دنبالت میام تا وقتی که صدا ♪
زيرنويس از مهدي shine021