یادت نره نفس بکشی. سرمووی مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم Sermovie
درد داری؟ این تازه اولشه.
تسلیم نشو.
بزن بریم!
آرنج‌هات رو جمع کن!
تمرکزت رو حفظ کن!
یالا، جا نزن!
بزن بریم!
بوکس یعنی تکرار و پشتکار.
- هی! - گارد بگیر. راست، چپ، جاخالی.
- چپ، راست، هوک، دفاع. - هی!
چپ، راست، آپرکات،
درست شد، جاخالی دادی.
چپ، راست، هوک، دفاع.
چپ، راست، چپ،
ضربه از بالا، خب... و تموم شد.
فهمیدی؟ سوالی داری؟
باید برم دستشویی.
این وضعیت کی تموم می‌شه؟
- مردی یا زن؟ - این‌ها عضلات واقعی‌ان؟
باید سریع برم. می‌شه پیش تو بمونن؟
- بله عزیزم؟ - با توام، عشقم. حالت چطوره؟
خوبی؟ کجایی؟ هنوز سر کاری؟ - آره، دارم می‌زنم بیرون.
باورم نمی‌شه.
- دارم می‌رم. - شنیدم.
- هنوز سر کارم. - دارم می‌رم.
بهت قول می‌دم. بسه. لعنتی، عزیزم.
- الان می‌رسم. - قرار توی تقویمت ثبت شده.
- ما که توافق کرده بودیم. - دارم می‌رم!
- وقت تلف کردن نداریم! یالا، راه بیفت! - دارم میام، لعنتی! چقدر رو مخی!
صبر کن.
چی؟
عدم تعادل در استایل.
- یه ویدیو آموزشی دیدم. - یه کلیپ آموزشی؟
واقعاً؟ - این وضعیت اصلاً مفید نیست.
ترجیح می‌دی از روی آموزش پیش بری؟
مطمئنی؟ چون آلت تناسلی من، وینچنزو، این‌طوری بیشتر دوست داره. و اون آماده‌ست.
هدر دادن این‌همه انرژی و استعداد
بی‌فایده‌ست.
حیفه واقعاً.
پس اسمش رو گذاشتی وینچنزو. فهمیدم.
- صبر کن! چی؟
- این تشک مادرتونه. - ولی اون مرده.
دقیقاً. انگار روحش هنوز توش زندگی می‌کنه. اون همه چیز رو می‌شنوه و هیچی از قلم نمی‌افته.
یعنی رده‌بندی الان علیه ما توطئه کرده؟
آره.
خیلی خب.
برو جلوی چشمم. برو کنار، مامان!
بجنب، وقت رفتنه!
بیا بریم سراغ بارداری‌ت!
آره.
بجنب، خوش‌تیپ.
- سرت رو این‌طوری تکون بده تا مطمئن شیم. - باشه، یالا.
خب؟ آره.
بس کنید دیگه با هم بحث نکنید.
- واسه همینه که وقتی حرف می‌زنه هیچی نمی‌فهمم. - اون دنبال ترفیعه.
ارتقا می‌خوای؟
آره.
«روز تخمک‌گذاری»
داره میاد.
گفتم که میام. فوراً.
«منفی - مثبت»
ببین. اینجا یه سایه کمرنگ می‌بینم. این خط دومه، مگه نه؟
اون یه تار مو از ریشته.
خب. یه خط.
خوبه.
«تست بارداری»
نمی‌دونم کِی یا چطور، اما معلومه که ما پدر و مادر می‌شیم.
خوبه؟
بزن بریم. یه ذره لبخند بزن.
جدی می‌گی؟
چی؟ اون بخش آموزشی رو بگو این شانس‌مون رو بیشتر می‌کنه.
این می‌تونه شانس موفقیت‌مون رو دوبرابر کنه.
با وینچنزو صحبت کن.
باشه.
می‌زنمش.
«وینچنزو!» می‌خوای بیدار شی، رفیق؟
اگه با من در بیفتی، از غذا محرومت می‌کنم.
باید شکمت رو با روغن کرچک ماساژ بدی و بگی:
- «باز شو، رزاق.» - باز شو، رزاق.
باید قبل از خواب یه بز هم قربانی کنیم؟
برام مهم نیست، ولی وینچنزو داشت وحشت‌زده می‌شد.
این «وینچنزو» کیه؟
یه فامیل دوره، نادیا.
بس کن! داری جادوگری می‌کنی؟
نه، این جادو نیست.
فهمیدم، باشه نادیا. همه‌چیز خوبه.
- عربی رو سلیس حرف می‌زنه؟ - ولش کن.
اون فقط دو کلمه بلده و همونا رو تکرار می‌کنه. چی گفتی؟
می‌تونی بدنت رو با کلم بروکلی هم ماساژ بدی.
بعداً بهت زنگ می‌زنم، مامان.
بیا اینجا! کی جادوگری یاد گرفتی؟
ببخشید.
- دارم میام. بهت قول می‌دم. - خیلی رو مخی.
به‌زودی می‌بینمت. - خسته شدم از بس مجبورم هر بار بهت زنگ بزنم.
کار نمی‌کنه.
کار نمی‌کنه!
تا شب.
آره، تا شب.
«مراحل فرآیند لقاح مصنوعی»
می‌بینی که خیلی ساده‌ست. ولی برات توضیح می‌دم.
قراره تخمدان‌ها رو تحریک کنیم
بعد تخمک‌ها رو برمی‌داریم و توی آزمایشگاه بارورشون می‌کنیم.
سپس جنین‌های قابل‌حیات رو جمع‌آوری می‌کنیم.
و مرحله...
- مرحله سوم، کِی انجامش می‌دیم؟ - نمونه اسپرم؟
همین الان انجامش می‌دیم.
بریم.
یه پرستار میاد دنبالت، و اون...
- ساعت ۸ صبحه. - مشکلش چیه؟
- من قبول نمی‌کنم پرستار حضور داشته باشه. - ولی صبح وقت خوبیه. انقدر لجبازی نکن.
آدم ساعت ۸ صبح خودارضایی می‌کنه؟
این پروسه طبق میل تو پیش نمی‌ره.
- اگه پیش رفت چی؟ - همه‌چیز مرتبه؟
- همه‌چیز مرتبه. آره. اون انجامش می‌ده.
- همه‌چیز درست می‌شه. نه.
در واقع. - من انجامش نمی‌دم.
اون انجامش می‌ده.
و اون این کار رو عالی انجام می‌ده.
انجامش می‌دم. باشه، من...
باید کل نمونه رو تحویل بدی.
- باشه، قبوله. - حتی یه قطره‌اش هم نباید هدر بره.
خب، کلاً فرق داره.
انگار اون موقع موادفروشت بهت سر زده.
ماست رو بده به من وسایل دود کردنت هم همین‌جاست. ممنون.
اگه کارم داشتی، زیر پله‌ها پیدام می‌کنی که دارم دوزم رو تزریق می‌کنم.
ممنونم که این کار رو می‌کنی. چون دیگه طاقت نداشتم.
بزن بریم.
آماده‌ای؟
اون نمی‌تونست این کار رو بکنه.
می‌ترسم. واسه همین نتونستم.
- شاید قوی باشی. آره، درسته.
یه جنین قابل‌حیات وجود داره.
فرآیند انتقال رو شروع کنیم؟
«جادا بلکاسم»
حالا اسپکولوم رو برمی‌دارم.
همین؟
خوبه، حالا می‌تونی بلند شی.
بجنب، عزیزترینم. همه‌چیز درست می‌شه.
باشه، ولی می‌ترسم. می‌خوام یه کم دراز بکشم.
«آزمایشگاه»
جواب بده.
الو؟
سلام، خانم بلکاسم؟ من دکتر سعاد هستم.
چی؟
نتایج رو دریافت کردیم.
جنین به دیواره رحم نچسبیده.
تقصیر منه؟
نه.
- یعنی تقصیر منه؟ - تو هم نه.
جنین‌ها نگهداری نمی‌شن چون شما سازگار نیستید.
فقط دو تا گزینه براتون مونده.
اهدای جنین یا فرزندخواندگی.
اهدای جنین چیه؟
زوجی که بچه‌دار شدن، می‌تونن...
دیگه به جنین‌هاشون نیاز ندارن و اهداشون می‌کنن. یا از طریق اهداکنندگان ناشناس.
نمی‌فهمم.
یعنی اون قراره بچه کی رو تو رحمش حمل کنه؟ بچه یه زوج دیگه رو؟
شما بچه‌ای رو حمل می‌کنید که DNA شما رو نداره،
اما شما اون رو به دنیا میارید و بزرگ می‌کنید.
و اون بچه خودتون می‌شه.
وقت بگیرید و بهش فکر کنید.
خب حالا چیکار کنیم؟ یه فیلم خوب ببینیم؟
فیلم؟
آره، یه فیلم سرگرم‌کننده. بیا ذهنمون رو از این مسائل دور کنیم، نظرت چیه؟
نه، نمی‌تونم به چیز دیگه‌ای فکر کنم.
انگار خیلی زود با واقعیت کنار اومدی.
می‌دونی؟
دارم تلاشم رو می‌کنم.
شب بخیر.
«چیزی برای از دست دادن ندارم»
«ده سال بعد»
بوکس شوخی نیست. نه بازی‌های ویدیویی نه کارتون و نه هیچ چیز شبیه این.
می‌فهمی؟
بوکس یعنی توانایی پیش رفتن بدون ترس.
وقتی با مشت و پات می‌جنگی با تمام وجودت.
من شما رو برای مشت زدن تمرین نمی‌دم،
بلکه برای کشف ذات‌تون، و شما فقط یه آدم معمولی نیستید.
مامانم؟
چی؟
فکر می‌کنی ما می‌بریم؟
ما همین الانش هم بردیم.
شما شیر هستید، و شیرها مثل گربه‌ها میو نمی‌کنن، بلکه...
غرش می‌کنن!
- آماده‌ای؟ - بله، مربی!
منبع قدرت ما چیه؟
شجاعت، نه خشم!
- کی تسلیم می‌شیم؟ - هیچ‌وقت، مربی!
- و کی گریه می‌کنیم؟ - وقتی همه چیز تموم شد، نه وسط مبارزه!
یک، دو، سه!
بزن بریم!
بهترینِ خودت باش. می‌دونی باید چیکار کنی.
درست همون‌طور که تمرین کردیم.
- تمرکزت رو حفظ کن. مامانم.
فهمیدی؟ تمرکز کن!
مامانم!
بزن بریم. به ظاهرش نگاه کن. نصف قد و قواره‌ی توئه.
-می‌تونی ببری! - متوجه این موضوع نبودم.
بزن بریم!
دوباره بهم بگو که اندازه دیگه مهم نیست.
اندازه اهمیتی نداره.
به نظر میاد یه قهرمان جودوی جهان رو بلعیده.
می‌ترسی؟
به من نگاه کن. می‌ترسی؟
ما هیچ‌وقت نمی‌ترسیم. مفهوم؟ قانون شرافت رو بشناس.
ادب، شجاعت، شرافت و بیش از همه...
خرد کردن حریف.
بجنب پسر.
بزن بریم. بزن بریم!
- تمام تلاشت رو بکن! - برو، بجنب!
بزن بریم!
- بجنب، نوح!
بجنب عزیزم، بجنب!
شگفت‌انگیزه!
مادرم!
- دیدی چی شد؟ آره، معلومه!
خوب از خودت محافظت کن.
این پسر منه!
-دفاع کن! - آره، این پسر منه!
بجنب عزیزم!
اینجا استعدادهای آینده‌داری هستن. و بعضی‌هاشون خیلی باحالن.
خوش اومدی!
چطوری قهرمان؟
خوبی، پل؟
حالت خوبه؟ آره.
واقعاً اومدی؟
این آخرین شب منه قبل از اینکه دوباره برم. واسه همین نمی‌تونستم این رو از دست بدم.
لب‌هات رو نشونم بده.
مبارزه فوق‌العاده‌ای بود.
ممنون.
با من میای، مادربزرگ؟
اون از من متنفره.
امیدوارم کمتر از من از اون متنفر باشی.
این باعث خنده‌ت میشه؟
اون از تو متنفر نیست.
اون به زندگی بدون تو عادت کرده.
برنامه‌ت چیه؟ شاید بتونم دعوتت کنم شام بخوریم.
ما از قبل برای امشب‌مون برنامه داریم.
مادرم!
وای!
بزن بریم!
-بعد از این میرم سوار چرخ‌وفلک میشم. - با اون برو.
خسته به نظر میای. بگیرش.
منتظرم بمون!
«نوح!»
دور شو! «نوح!»
کمک بخواه! «نوح!» حالت خوبه؟
«نوح!» به آمبولانس زنگ بزن!
-تو مادرشی؟ آره.
ما کمک خواستیم.
- ولش کن. دور شو. - همه برگردن پایین.
- برو کنار! - بهش فضا بدید نفس بکشه.
گوش کنید خانم، براتون توضیح میدم که چی تشخیص دادیم
و برنامه درمانی پسرتون چیه.
چه مشکلی داره؟
نوح لوسمی (سرطان خون) داره.
هر نوعی از لوسمی.
بیماری جدی‌ایه، اما الان دیگه خیلی خوب بلدیم درمانش کنیم.
بیشتر درمان‌ها مؤثرن. خیلی هم مؤثر.
اما اون باید سریع شیمی‌درمانی رو شروع کنه،
و ظرف سه هفته می‌بینیم که آیا نیاز داره
به پیوند مغز استخوان، بسته به نتایج.
پس از فردا شیمی‌درمانی رو شروع می‌کنیم.
اون حداقل پنج هفته پیش ما می‌مونه تا دوزهای اول رو تکمیل کنه.
پروتکل‌های درمانی زیادی وجود داره.
مهم‌ترین چیز اینه که تونستیم زود تشخیصش بدیم.
تیم پزشکی ما اینجاست تا از شما حمایت کنه.
سؤالی دارید؟
اون می‌میره؟
چرا این حرف رو می‌زنی؟
ما درمانش می‌کنیم، خانم.
پرونده‌ت رو خوندم سختی‌های زیادی رو پشت سر گذاشتی.
برای همین بی‌صبرانه منتظرم که کمکم کنی تا از نوح برای غلبه بر این سختی حمایت کنیم.
در مورد مدرسه چی؟
خوشبختانه تو اصلاً دوست نداری اونجا بری.
حداقل از اینجا بهتره.
میتونم بعداً تمرین کنم؟
بعد از پایان درمان.
وقتی بهتر شدی.
یه کم استرس خواهی داشت. نمیتونی بلافاصله برگردی.
اما مسابقات چی؟
می‌دونم عزیزم، اما امسال شرکت نمی‌کنیم.
توافق کردیم، نه؟
اول باید درمانت کنیم.
بسیار خب.
بذار به پدرت زنگ بزنیم.
هر دوتامون.
منظورت چیه؟ باید بهش بگیم.
نه، نمی‌خوام اینطور بشه.
سلام خانم‌ها.
نوحِ خوش‌تیپ. من کوین هستم، پرستار مشهور جهانی.
- از شهر مونتری، محله شاتو روژ. - سلام، خانم‌ها.
- از مونلیسون تا کینشاسا. خوش اومدید.
ما اینجاییم تا کاتتر رو نصب کنیم. قبلاً چیزی در موردش شنیدی؟
سلام نوح. به نظرت بامزه‌ست؟
نه. - «نوح.»
دیدی؟ من اصلاً بامزه نیستم.
من بامزه نیستم؟
من؟ من بامزه نیستم؟
داری یه کم نژادپرستانه رفتار می‌کنی.
من نژادپرستم؟
آره، این رفتار نژادپرستانه‌ست.
اگه بخوای می‌تونم لهجه بلژیکی بگیرم.
-می‌دونی امروز قراره چیکار کنیم؟ نه.
ما یه کاتتر نصب می‌کنیم.
یه لوله کوچیکه که زیر پوست میره تا بتونیم داروهات رو بهت بدیم.
بیا وقت رو با حرف زدن تلف نکنیم. بلافاصله شروع می‌کنم.
برات تنقلات میارم.
برات بادام‌زمینی میارم
و تکه‌های یخ...
بجنب. دردت نمیارم، مگه نه؟
رسیدیم.
خوبه.
می‌تونم با لهجه کبکی برات حرف بزنم.
من هیچ توجیهی برای وجود این راه حل لعنتی نمی‌بینم.
«(پل)»
ببخشید، بهت زنگ نزدم. غرق کارم.
هواپیمام تازه نشسته، اما دوباره دارم میرم سفر.
اگه فرصت کنم باهات تماس می‌گیرم، باشه؟
نوح رو ببوس. آره، از طرف من ببوسش.
به زودی می‌بینمت. خداحافظ.
لعنتی، جادا، چه خبره؟
الان مرخصی می‌خوای؟ این دیوانگیه.
منم به مرخصی نیاز دارم. همه‌مون نیاز داریم.
حتی سانکا. تو مرخصی می‌خوای؟
نه، من افزایش حقوق می‌خوام.
افزایش حقوق. آره، باشه. اون بامزه‌ست.
من هیچ‌وقت چیزی ازت نخواستم. باید مراقب پسرم باشم. اون مریضه.
فقط باید ساعات کاری‌م رو کم کنم.
بسیار خب. مراقبش باش.
اما رستوران باید بچرخه. باید یه راه حل پیدا کنیم.
اگه حقوقم رو زیاد کنی، برات یه راه حل پیدا می‌کنم.
می‌بینی چه دردسری برام درست کردی؟
«سانکا.» از حد گذشتی.
نگران نباش. این سختی هم به آرومی می‌گذره.
گوش کن، یه دسر عالی برای پسرت درست کردم، باشه؟
باشه، بیاید دوباره بازی کنیم. مثل همیشه باخت.
بگیرش!
نه، این مجاز نیست. لطفاً کارتت رو پس بگیر.
- کارتت رو بگیر. - من بهش گفتم.
بگیرش!
وقتی حرف می‌زنم صدام رو می‌شنوی؟
بجنب، بسه دیگه. بازی کن.
- کارتت رو بردار، لطفاً! - بجنب، بازی کن!
اما اون به حرفم گوش نمیده!
بگیرش!
داری چیکار می‌کنی؟
- بشین! بزن بریم!
بزن بریم. هیچ‌وقت این رفتارت رو فراموش نمی‌کنم.
«میا»! تو رو اعصابی! به خاطر تو نمی‌تونیم بازی کنیم.
هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم. طرف اون‌ها رو گرفتم.
باشه! هر دوتون! - تو نمی‌فهمی.
وقتی بازی می‌کنیم، برادر نیستیم. اصلاً با هم ارتباطی نداریم.
می‌خوام ببرم، مثل «کوه لانتا».
باشه، حالا بازی می‌کنم. عادلانه.
-بردم! چی؟ وراجی نکن.
تو نبردی.
بسه!
اگه دو بار نوبتت رو از دست بدی بدون اینکه کارتِ جور بازی کنی، می‌بازی.
پس ناله نکن.
-اینس برد. وراجی نکن!
شنیدی؟ هی، من بردم.
- نه، تو نبردی. -می‌خوای بازی کنی؟
خوش اومدی؟
بیا، لطفاً، اینجا بشین.
باشه، بیاید دوباره بازی کنیم.
بزن بریم.
کارت‌ها رو عالی بُر زدی.
بیا بازی کنیم!
می‌تونم بازی کنم؟
نه، ما این کار رو نمی‌کنیم، ممنون.
- چرا؟ - چون دهنت بو میده!
تو می‌تونی بازی کنی، اما اگه باختی، آه نکش. توافق کردیم؟
-اگه ببازه، آه می‌کشه. - آه نکش!
- بیاید دوباره شروع کنیم. - آره، کارت‌ها رو پخش کن!
اسمت چیه؟
«نوح.»
تو هم همینطور؟ - من انیسم.
به گفتگوشون فکر کن.
عشق فضا رو پر می‌کنه!
بذار به خواستمون برسیم!
-دوستی ندارید؟ - اون ازش خوشش میاد!
درسته، اما می‌فهمم. اون تنها کسیه که باهاشه.
دختر سبزه با چشم‌های آبی؟ این دیوانگیه.
دقیقاً.
بجنب، بیاید دوباره بازی کنیم.
نوبت توئه!
نمی‌دونم کدوم کارت بالاتر از آس هست.
نمی‌دونم. - چه فرقی می‌کنه؟
همیشه بازی رو کند می‌کنی.
بزن بریم!
انگار مغزت یهو از کار می‌افته!
- چه حیف. بزن بریم.
کارتم رو بازی کردم. بزن بریم.
و اینم کارتِ من!
کارتِ من.
این دیگه چیه؟
این یه تیکه از موی منه؟
نه، از موی خودمه.
جدی میگی؟
در هر صورت، نه از اون موهای ژولیده‌ت.
منم مثل بقیه میشم.
نگران نباش، دوباره در میاد.
به مادربزرگت فکر کن. دندوناش ریخت و بعد دوباره در اومد.
آره، ولی اون رفت ترکیه.
ما تو رو هم می‌فرستیم اونجا.
و به وضعیت مادرت فکر کن. هر بار که عطسه می‌کرد، خودش رو خیس می‌کرد.
ببین، لازم نیست خجالت بکشی.
بیا، بیاید بازی کنیم.
بزن بریم.
بازی کن، پسرم.
«سرطان خون کودکان چیست؟»
این دیگه چیه؟ «خون‌سازی»؟
یعنی تولید سلول‌های خونی.
منظور از «لوسمی لنفوبلاستیک حاد» چیه؟
این همون نوع سرطان خونیه که اون داره.
بدنش کلی گلبول سفید تولید می‌کنه.
اما اینا سلول‌های بیماری هستن که جای سلول‌های سالم رو می‌گیرن.
پس شیمی‌درمانی همه چیز رو از بین می‌بره؟
مادرت پیشته.
دوران سختی‌ت به آرومی می‌گذره.
می‌دونم، عزیز دلم.
دیگه نمی‌تونم تحمل کنم، مامان.
می‌دونم، عزیزم.
می‌دونم.
میمونه دستش رو دراز می‌کنه و یه بطری آب برمی‌داره.
بعدش باهاش فرار می‌کنه.
به وضعیتش فکر کن.
خیلی بده.
- اصلا محتاط نیست. - اون اصلا نمی‌تونه خوب قایم بشه.
- اصلاً. - اون کاملاً لو رفته بود.
متوجه‌اش شدی؟
من متوجه‌اش نشدم.
و اون ظاهر مشکوکش رو ببین.
سلام نونو.
بیا، نونو.
بیا اینجا.
به کی این‌طوری نگاه می‌کنی؟
من به کسی نگاه نمی‌کنم.
دروغگو! - تو یه دروغگویی، رفیق.
تو ازش خوشت میاد. کاملاً واضحه.
- نمی‌دونم داری در مورد چی حرف می‌زنی. - ما مسخره‌ت نمی‌کنیم.
ما هم قبلاً عاشق شدیم. می‌دونیم چه حسی داره.
باشه. ازش خوشت میاد؟
راستش رو بخوای،
وقتی می‌بینمش،
همه چیز دور و برم محو میشه و جز اون چیزی نمی‌بینم.
- چه قشنگ! - اون خیلی بامزه‌ست!
اونا وایسادن.
- اصلا ازش انتظار نداشتم. - بس کن.
کاملاً غرق در رمانتیک‌بازی. چیزی رو از دست نمیدی. برو پیشش.
اگه این کار رو بکنم، خودم رو ضایع می‌کنم.
بزن بریم. خوب نگاهش کن.
حالا از خودت بپرس کدوم بدتره، صحبت کردن با اون یا از دست دادن فرصت؟
فقط برو.
بیا دیگه رفیق. اون که گازت نمی‌گیره.
خوش‌تیپ میشی، نوآ.
می‌خوای ازت خوشش بیاد؟
کامل بتراشش.
باشه، ولی برام بتراشش.
به ظاهرت فکر کن.
مشکلی نیست.
«(پل)»
اون برگشته.
باید با پدرت حرف بزنیم.
خیس کردن». - چطوری نادیا؟
خوبم. تو چطوری؟
- اون اینجاست؟ - آره، هست.
همه چیز روبه‌راهه؟
دلیل این احضار چیه؟
نوآ کجاست؟
- «نوآ»! - اون مریضه.
اون...
چه اتفاقی براش افتاده؟
اون سرطان خون داره.
چند وقته که می‌دونی؟
از چند هفته پیش.
داری با من بازی می‌کنی؟
- «نادیا»؟ نه.
داری با من بازی می‌کنی؟ از چند هفته پیش؟
وقتی بهت زنگ زدم منو پس زدی. اونم نمی‌خواست به تو بگه.
نمی‌خواست به من بگه؟ حرفش رو گوش کردی؟ تو مادرش نیستی؟
منظورت چیه؟ من مادرش نیستم؟
می‌خوای به من یاد بدی چطور مادر باشم؟
چطور باید بهت می‌گفتم؟ بین پروازهات؟ اصلاً کجا بودی؟
تو فقط از دید خودت به مسائل نگاه می‌کنی.
دیدگاه به شدت کوته‌فکرانه‌ت. حقیقت اون‌طوری که جادا می‌بینه، دقیقاً همینه.
حقیقت اینه که من هر روز پیششم.
- من می‌خوام اونجا باشم، ولی تو نمیذاری! - من نمیذارم؟
- همیشه بقیه رو مقصر می‌دونی! - آروم صحبت کن!
حداقل سعی کن آروم حرف بزنی.
الان بحث ما نیست. من می‌خوام پسرم رو ببینم.
امروز، باشه؟ نه فردا یا پس‌فردا. همین الان.
اون کجاست؟
توی بیمارستان.
کدوم بیمارستان؟
- باید باهاش حرف بزنم! - کدوم بیمارستان؟
اول باید فرمتش کنم.
اون بخاطر جدایی ما ازت متنفره.
اینا دو تا دستکش جدیدن؟
هر دوشون.
می‌دونی، توی بچگی‌ت،
اصلاً نمی‌خواستی درشون بیاری.
خیلی وقته که این عادت رو داری. تا جایی که باهاشون می‌خوابیدی.
درسته. مادرم قبلاً این رو بهم گفته بود.
معلومه.
منم بهت گفته بودم؟ که یه شب تو رو توی تختت پیدا کردیم
که این‌طوری دراز کشیده بودی، با مشت‌های کوچیک گره‌کرده‌ت؟
- آماده برای دعوا. - تازه می‌خواستی این رو بهم بگی؟
باشه، نوآ.
بیا، با دست راستت یه مشت بهم بزن. بزن بریم.
بیا، دستکش‌ها رو دستت کن و بزن تو صورتم. بهت اجازه میدم.
خودت رو جمع کن و اینقدر بی‌ادب نباش.
مشت من خیلی محکمه، تو براش آماده نیستی.
زبون تندی داری، درست مثل مادرت.
هیچ‌وقت ازش بهتر نمیشم.
آره، این حتمیه.
گوش کن، نوآ.
متاسفم.
واسه چی متاسفی؟
واسه
همه چیز.
مادرت و من خیلی جنگیدیم تا تو رو به این دنیا بیاریم تا اینکه در نهایت همدیگه رو آزار دادیم،
اما تو مقصر نیستی که باید تاوانش رو بدی.
نوآ چطوره؟
خوب به نظر میاد، اما...
آماده‌ای؟
آره!
آیا شما کچل‌های جذاب هستید؟
آره!
شک دارم متوجه حرفم بشی. موهات رو مثل فاید کوتاه کنیم؟
آره!
و فردا عملیات کورالی رو جشن می‌گیریم!
بیاید کورالی رو تشویق کنیم!
«کورالی!»
«کورالی»، چه آهنگی انتخاب کردی؟
آهنگ «تنهام بذار» از خواننده «کیپلاک».
بیاید براش دست بزنیم! سلیقه‌ش عالیه!
دخترت فوق‌العاده‌ست.
ممنونم.
هوررررا!
پس روز بزرگش داره نزدیک میشه؟
باورم نمیشه. اون بالاخره آماده شد.
شگفت‌انگیزه. برای هر دوتون خوشحالم.
«کورالی!»
راستش رو بخوای، من نزدیک یه ساله که نتونستم گریه کنم. حتی یک بار هم.
سعی خودت رو بکن!
اصلاً نتونستم.
این طبیعیه. ما قلب‌هامون رو سفت می‌کنیم تا قوی باشیم. بعد یادمون میره چطور گریه کنیم.
اما به وضعیت اونا فکر کن. براشون مهم نیست، و همون‌طور که می‌بینی از وقتشون لذت می‌برن.
بیا، عزیز دلم.
«من وارد خونه‌ت شدم و همه چیزت رو دزدیدم، حتی قلبت رو هم با خودش برد.
«نفوذ حبیبی به اندازه لوفی قویه.» نمی‌دونم متوجه میشی چی میگم یا نه.»
نوآ کسی بود که متن‌ها رو بهم یاد داد. خب نظرت چیه؟
از این خوشم میاد.
- نگاه کن، برو و باهاشون خوش بگذرون. - بیا دیگه.
- با من بیا! - برو. و ازش لذت ببر.
- بیا، بریم. - من نمی‌تونم برقصم.
«اون بهم پیام میده تو چت خصوصی، می‌خواد که پیشش برگردم، ولی این غیرممکنه.
و تو بهم میگی: «من از دوست‌دخترات قشنگ‌ترم.» ولی من بهش میگم: «رابطه ما تموم شده.»
نفرین رو تموم کن، لطفاً تمومش کن.
ما دیگه مثل قبل نیستیم، ولی اون می‌خواد زود همدیگه رو ببینیم.
نفرین رو تموم کن، لطفاً تمومش کن.
«ما دیگه مثل قبل نیستیم، ولی اون می‌خواد زود همدیگه رو ببینیم.»
هوررررا!
«تنهام بذار، لطفاً تنهام بذار.
مگه نگفتم که غیرممکنه، لطفاً تنهام بذار.
تنهام بذار، لطفاً تنهام بذار.
مگه نگفتم که غیرممکنه، لطفاً تنهام بذار.
توی عمق قلبم نگاه کردم تا آینده‌م رو ببینم.
خودم رو کنار اون ندیدم.
شور و اشتیاق از بین رفت و ما از هم جدا شدیم.
- می‌دونم منظورم رو می‌فهمی. - واقعاً متوجه شدی.
- در نهایت چی می‌خوای؟ - بهم بگو.
جرقه اشتیاق بین ما خاموش شد. - چرا؟
اون دیوونم می‌کنه، من و اون متعلق به گذشته‌ایم.
نفرین رو تموم کن، تمومش کن.
لطفاً تمومش کن.
«ما دیگه مثل قبل نیستیم، ولی اون می‌خواد زود همدیگه رو ببینیم.»
«کورالی!»
«نفرین رو تموم کن، لطفاً تمومش کن.
«ما دیگه مثل قبل نیستیم، ولی اون می‌خواد زود همدیگه رو ببینیم.»
خوابیدی؟
می‌ذاری کنارت دراز بکشم؟
کورالی بهم گفت که ازم خوشت میاد. این راسته؟
آره، ازت خوشم میاد.
می‌دونم.
به من نگاه کن.
از حالا به بعد تو مرد منی. فهمیدی؟
فهمیدم.
در این صورت
به محض اینکه از اینجا بریم، می‌برمت شهرداری.
همین الان!
توصیه میشه این کار رو بکنی.
می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
اون از طریق اهدای جنین به دنیا اومد.
این یعنی چی؟
تازه، من اصلاً فرزند بیولوژیک والدینم نیستم.
اون‌ها در واقع یک تخمک بارورشده قرض گرفتن.
پدر و مادرم پول قرض گرفتن.
فرق داره.
تو کسی بودی که بحث جنین‌ها رو پیش کشیدی.
درسته.
از مرگ می‌ترسی؟
آره. تو چی؟
گوش کن. از الان به بعد با دخترهای دیگه حرف نزن.
اسم تو از حالا به اسم من گره خورده.
به شیمی‌درمانی خوب جواب میده، اما نوع نادری از سرطان خون داره.
نوع خیلی تهاجمی‌ایه.
همون‌طور که بهت گفتم، و الان هم تایید شده، نوآ به پیوند مغز استخوان نیاز داره.
هرچه زودتر.
من اسمش رو توی لیست انتظار گذاشتم.
خیلی طول می‌کشه؟
آره، ممکنه طول بکشه.
آیا تو...
آیا اهداکننده مناسبی پیدا می‌کنیم؟
آره، احتمال‌اش کمه، اما وجود داره.
و اگه اهداکننده‌ای پیدا نکنیم چی؟
با توجه به منشأ اون، شاید بتونیم اهداکننده‌ای پیدا کنیم یا از خودِ اهداکنندگان اصلی جنین،
یا از خانواده‌هایی که جنین‌ها رو از خودِ اون اهداکننده‌ها دریافت کردن.
آیا اون خواهر یا برادری داره؟
آره البته. این ممکنه.
این بزرگترین شانس ما برای پیدا کردن اهداکننده‌ست.
من با سکوس (SECOS) صحبت می‌کنم، همون مجموعه‌ای که به ما کمک کرد.
من باهاشون تماس می‌گیرم.
خوبه.
ما به کمی زمان نیاز داریم تا حقیقت رو درباره منشأش به نوآ بگیم.
- نمی‌دونه که شما پدر و مادر واقعیش نیستید؟ هر دو.
آره، اون می‌دونه.
- چطور جرات کردی بهش بگی؟ - اون حق داره بدونه.
البته که حق داره، اما ما قول داده بودیم این کار رو با هم انجام بدیم.
ولی ما از هم جدا شدیم.
هرچند؟ الان می‌خوای به خاطر اینکه جدا شدیم، اون رو مال خودت کنی؟
نه، چون تو رفتی و سفر کردی.
- دلیل این فاصله همینه. - اما من برگشتم!
کی؟ - هر وقت فرصتش رو پیدا کنم!
هی! اونا دست نگه داشتن.
من سعی می‌کردم هر وقت می‌تونم ببینمش.
کی؟
سالی دو بار؟
برای دیدارهای مخفیانه؟ و ما باید بابت این از تو تشکر کنیم؟
من نمی‌تونستم صبر کنم.
یه روز اون سوالاتی پرسید و من جواب دادم.
من کسی هستم که هر روز با مشکلاتش دست‌وپنجه نرم می‌کنم.
این معنای حضور دائمی من کنار اونه.
من کل پرونده رو بررسی می‌کنم،
دوباره با خانواده‌های درگیر تماس می‌گیرم
و می‌بینم چه کاری از دستم برمیاد.
درخواست برای افشای هویت، اون هم به این نادری، غیرمنطقیه.
هنوز هم به شدت نادره.
در فرانسه سالانه فقط چند صد کودک از جنین‌های اهدایی متولد میشن.
اما اونا وجود دارن.
آره، ولی این سوالات حقوقی و اخلاقی زیادی رو مطرح می‌کنه.
برای ما هم همین‌طور. ما داریم با احتیاط کامل واردش میشیم.
قوانین در حال تکاملن، اما همیشه به سرعت کافی پیش نمیرن.
«مرکز مطالعه و نگهداری اسپرم انسانی - (سکوس)»
- چی شده مامان؟ عزیزم. چطوری؟
خبر جدیدی هست؟
تازه رسیدم بیمارستان. توی مرکز سکوس بودم.
چی بهت گفتن؟
هویت والدین محافظت‌شده‌ست. دسترسی به اطلاعاتشون خیلی سخته.
اما این یه وضعیته اضطراریه، اونا باید...
هی، مامان. بعداً بهت زنگ می‌زنم. باید قطع کنم.
- نفس عمیق بکش. - تو تنها نیستی.
- بازدم کن. - تو تنها نیستی.
کورالی می‌بیندت و دوستت داره. اون همیشه ازت محافظت می‌کنه.
دنبال من بیا.
آره، می‌دونم.
مادرم؟
وای!
اون رفته!
- هیچ‌کس نمی‌تونه ما رو درمان کنه! - اما اونا این کار رو می‌کنن.
اینجا چیکار می‌کنیم؟
زود باش، حقیقت رو بگو!
من واقعاً دارم حقیقت رو میگم.
اصلاً این دیگه چیه؟ خیلی دردناک و استرس‌زاست!
بفهم. بهش دست نزن.
بسه، بهم نگاه کن، من که همین الانشم مردم!
این مزخرفات رو نگو. همه‌چیز خوبه، نوآ.
این رو نگو!
اون بهترین دوستم بود. ما دو تا روح در یک بدن بودیم.
نفر بعدی منم، مگه نه؟
درمان اون شکست خورد، و مال ما هم شکست می‌خوره.
ما هیچ ربطی به وضعیت اون نداریم. درمان ما حتماً جواب میده.
نمی‌خوام بمیرم. ولی می‌خوام برم خونه.
خواهش می‌کنم گریه نکن.
- من نمی‌خوام بمیرم. - تو نمی‌میری.
- می‌خوام مادرم رو ببینم! - می‌بینیش. همه مادرهات میان.
هیچ‌کس اینجا نمی‌میره، فهمیدی؟
نه تو، نه هیچ‌کس دیگه.
مفهوم شد؟
ما با هم با این می‌جنگیم.
ما اجازه نمیدیم این بیماری لعنتی ما رو شکست بده، باشه؟
باشه.
گوش کن، نوآ.
تو یه قهرمانی، نوآ. و روحیه مبارزه داری.
همه شما روحیه مبارزه دارید. شما قهرمانید.
بسیار خب. - این چیزیه که لازمه. کارم رو خوب انجام دادم.
عقب‌نشینی نکن. اسمت چیه؟
«وینچنزو.»
خوبه. اونا دور من جمع شدن. نزدیک‌تر اومدن. خوبه.
بزن بریم. نزدیک‌تر بیاین.
اون تشویق پرشور همیشگیت چیه؟ من تو این چیزا خوب نیستم.
شیرها مثل گربه‌ها میو میو نمی‌کنن، اونا...
غرش می‌کنن.
- اون چیزی رو که گفتی تکرار کن، عزیزم. - اون غرش می‌کنه.
- سیاه... - اون غرش می‌کنه.
صدات رو نمی‌شنوم. سیاه...
غرش کن!
بزن بریم.
زود باش، لبخند بزن.
ما می‌جنگیم، و بعد به خونه‌هامون برمی‌گردیم.
باشه. - فهمیدی؟
ما به خونه‌هامون برمی‌گردیم.
خوش اومدید. سلام.
می‌خوام پسرم رو وارد لیست انتظار پیوند مغز استخوان کنم.
اما این درخواست باید توسط پزشک معالج ارائه بشه، چون قوانین خیلی سخت‌گیرانه هستن.
- دیدی... - چقدر طول می‌کشه؟
بین سه تا شش هفته.
اگه با یه بیمارستان دیگه تماس بگیرم، شانسمون دو برابر میشه؟
در واقع، این لیست برای همه بیمارستان‌های فرانسه یکپارچه‌ست.
نمی‌تونیم به راحتی ترتیب پسرتون رو توی لیست عوض کنیم. زمان می‌بره.
«اگه من برنده نشدم، تو به جنگیدن برای من ادامه بده.»
ملاقات با خانم دوران الان براتون سخته.
اون تنها کسیه که جزئیات پرونده رو می‌دونه. خیلی مهمه. وگرنه نمیومدم اینجا.
اون الان مشغوله.
- می‌دونه که من کسی هستم که می‌خوام ببینمش؟ آره.
قرار بگذارید و ما کمکتون می‌کنیم. اما الان غیرممکنه. متاسفم.
بهم بگو که میای، من تلاشم رو می‌کنم، ولی باید صبور باشی. زمان می‌بره.
پسرم وقت برای تلف کردن نداره. آیا اقدامات حقوقی‌ای هست که بتونیم انجام بدیم؟
- درخواست قبلاً ثبت شده. حالا... - من جواب قطعی می‌خوام. دست از وقت‌کشی بردارید.
ما قبلاً در این مورد صحبت کردیم. پروتکل و قوانینی هست که باید رعایت بشه، خانم.
به هر حال، این...
لعنت بهش!
خوب بلعیدی.
سلام، خانم دوران.
خانم بلقاسم؟
قهوه‌ام رو می‌تونم داشته باشم؟
با اهداکننده‌ها صحبت کردی؟
آره، تونستیم هویتشون رو پیدا کنیم.
اون‌ها یه دختر داشتن، که دو سال پیش توی یه تصادف فوت کرد.
خیلی متاسفم، خانم بلقاسم.
من واقعاً هر کاری که می‌تونستم انجام دادم. و همچنین...
آیا گیرنده‌های دیگه‌ای هم هستن؟
دو زوج دیگه هم هستن.
عالیه.
درسته، اما اون خانواده مطلقاً حاضر به همکاری نیستن.
منظورت چیه؟
این تصمیم اون‌هاست. ما باید بهش احترام بذاریم.
بهشون گفتی که فقط یه آزمایش ساده‌ست؟
متاسفم، ولی من واقعاً تمام تلاشم رو کردم.
خداحافظ، خانم. روز خوش.
ده دقیقه‌ست که منتظرم.
- ببخشید؟ - ده دقیقه‌ست که منتظرم.
- ولی هنوز زنده‌ای، مگه نه؟ - ببخشید؟
الان میارمش.
- هی، جادا. - الان میارمش.
لطفاً بشینید، آقا. قهوه‌تون الان حاضره. بابت تاخیر عذر می‌خوام.
جادا، مشکلات شخصی‌ات نباید روی کارمون تاثیر بذاره.
حق با شماست. پس رستوران خودتون رو هر طور می‌خواید مدیریت کنید.
هی، داری چیکار می‌کنی؟
بس کن!
مراقب باش!
هی! چیکار می‌کنی؟
- ولم کن! - بس کن!
چه خبره؟ - ولم کن.
من به این مکان هجوم آوردم!
فقط می‌خواستم ببینمت.
موضوع خیلی مهمه.
این راهش نیست. همون‌طور که قبلاً گفتم، نمی‌تونم کمکت کنم.
موضوع مربوط به زندگی پسرمه.
می‌دونم، ولی اون گیرنده قبول نکرد.
اون‌ها حاضر نیستن مغز استخوان اهدا کنن.
مغز استخوان؟
صبر کن، اشتباه نکردی؟
- این همون چیزیه که به اون گفتی؟ - این در واقع چیزی رو عوض نمی‌کنه.
این حق قانونی اون‌هاست.
من می‌خوام باهاش صحبت کنم.
این غیرممکنه. هویت اون‌ها توسط قانون محافظت میشه.
بهش زنگ بزن، من باهاش حرف می‌زنم.
می‌خوام به حرفم گوش بده.
مثل حرف زدن یک مادر با مادر دیگه، می‌دونم که فرق می‌کنه. خواهش می‌کنم.
می‌فهمم چقدر داری رنج می‌کشی.
اما تو هیچی نمی‌فهمی.
چون حتی فرق بین مغز استخوان و نخاع رو هم نمی‌دونی.
اگه می‌خوای کمکم کنی، باهاش تماس بگیر.
- گوش کن... - اون اینجاست.
درست روبروت.
خواهش می‌کنم.
التماست می‌کنم.
- باشه، گوش کن. تو باید... - برات هیچ هزینه‌ای نداره.
ساختمان رو ترک کن.
هر کاری از دستم برمیومد کردم. این رو بایگانی کن.
همین؟ فقط بایگانی میشه؟
به مردم جنین میدی و بعد اون‌ها رو این‌طور سرد و بی‌تفاوت رها می‌کنی؟
متأسفم، اما ممکن است به خاطر این کار شغلم را از دست بدهم.
و شاید پسرم را هم از دست بدهم.
می‌ترسم.
آن‌قدر که حتی نمی‌توانی تصورش را بکنی. در تمام عمرم چنین وحشتی را تجربه نکرده بودم.
نمی‌توانم تحمل کنم که ترکم کنی.
بدون تو هیچ ارزشی ندارم.
نباید از مقاومت دست برداری.
تسلیم نشو.
باشه عزیزم؟
دوستت دارم.
عزیزترینم.
چه اتفاقی برایت افتاده؟
عزیزترینم؟
عزیزترینم!
چه شده عزیزترینم؟
- کمک! - وضعیت اضطراری در اتاق ۷۱۶!
بیا!
«فانتا!»
دچار تشنج شده! چرخ احیا را بیاورید!
اینجاست!
برو کنار. ما مراقبش هستیم. برو کنار.
اکسیژن‌رسانی را به حداکثر برسانید!
عزیزترینم! - به دکتر زنگ زدی؟
- پیش ما بمان. - دکتر؟
- نوح، پیش ما بمان. - ما در اتاق ۷۱۶ هستیم.
او نوح است. چند دقیقه است که دچار تشنج مداوم شده.
- باشه، بیایید ریوتریل را آماده کنیم. - نفس بکش قهرمان. کارم را خوب انجام دادم.
تنفس.
- بله، تحت نظارت است. - همه‌چیز به آرامی پیش خواهد رفت.
از طریق ماسک نفس بکش.
دکتر می‌آید؟
بله. الان داریم محلول تزریقی را آماده می‌کنیم.
- سطح گلوکز نرمال است. - اکسیژن کجاست؟
باشه، دارم می‌آیم.
تنفس.
- آزمایش کبد چطور؟ - کجا می‌روی؟
فقط دو دقیقه طول می‌کشد.
چی؟ - او نباید مثل کورالی بمیرد.
- «جدی.» - صبر کن، خواهش می‌کنم.
ما الان جلسه داریم. لطفاً اتاق را ترک کنید.
ما هفته‌هاست در لیست انتظاریم. - همان‌طور که گفتم، این مسیری طولانی و پیچیده است.
چقدر باید صبر کنیم؟
ما موارد را بر اساس شدت وضعیتشان دسته‌بندی می‌کنیم.
به نظر شما وضعیت او خیلی جدی نیست؟ انگار پسرم فقط یک شماره قرعه‌کشی در لیست شما شده است.
بزن بریم. من منتظرم.
پرونده نوح برای ما اولویت دارد.
اما بدون اهداکننده مناسب، نمی‌توانیم مراحل را تسریع کنیم.
- منتظر اهداکننده هستیم. - اگر کسی پیدا نشد چه؟
وضعیت او را پایدار نگه می‌داریم و نتیجه را می‌بینیم.
نتیجه را می‌بینید؟
- همان‌طور که با «کورالی» کردید؟ - بیخیال جادا.
برو کنار.
بزن بریم.
برو کنار!
بزن بریم.
بیا اینجا.
تو بی‌دلیل از همه عصبانی هستی.
وقتی با دکترها بحث کردم، و با همکارانت. حتی با من.
عصبانی نیستم، خسته‌ام.
از دیدن رنج کشیدنش خسته‌ام. چه کار می‌توانم بکنم؟
باید آرام بنشینم تا به من بگویند که او رفته است؟
نه، قطعاً نه.
اما تو چه فکر می‌کنی؟
فکر می‌کنی با در افتادن با همه اطرافیانت، کمکی پیدا می‌کنی؟
اصلاً برایم مهم نیست که با من دشمن هستند.
تسلیم نمی‌شوم. تا آخرین نفسم به مبارزه‌ام ادامه می‌دهم.
با این موافقم، اما نه با این روش احمقانه. اوه جادا، این درست نیست!
فقط همه‌چیز را خراب می‌کنی و هیچ چیزی به دست نمی‌آوری.
به من نگاه کن.
دیگر فکر نکن که برای همه غیرقابل جایگزینی هستی. بس کن.
این تنها سبکی است که با آن بزرگ شده‌ام.
«بخش کودکان - بخش آبی»
صبر کن!
ممنونم.
تقریباً هر دوی شما را فراموش کرده بودم.
بزن بریم. - تلاش‌ها این‌طور با هم هماهنگ می‌شوند.
- بله، کارت عالی بود. - فردا می‌بینمت.
تو فوق‌العاده‌ای. خیلی خب، فعلاً.
- تو خیلی بی‌پروا و گستاخی. - صبر کن.
آمده بودم عذرخواهی کنم. نمی‌خواهم دردسر درست کنم.
- می‌خواهم یک پرونده بخرم. - نمی‌توانم کمکت کنم.
- داری سعی می‌کنی رشوه بدهی؟ - این موضوع مهمی است.
- وقت این کارها را ندارم. - می‌دانی؟
هی، در را باز کن!
باز کن!
لعنتی، اوضاع خراب است!
«مرکز سکوس - بایگانی - پارکینگ»
«مرکز سکو - بایگانی»
بجنب.
«۲۰۰۷.»
«۲۰۰۹.»
«۲۰۱۱.»
«(A) - (E)، ۲۰۱۱»
کجایی؟
رفتار بی‌ملاحظه‌ات مرا به دردسر می‌اندازد.
(با من).»
«(بلقاسم G)، (DS) - ۲۰۱۱»
شنیدمت. فوراً از اینجا برو.
اوضاع خراب است. این شغل دیوانه‌ام کرده.
آن زنیکه!
بس کن!
خودش است!
بس کن!
- برو کنار! - به سمت باغ!
بس کن!
او کجاست؟
بزن بریم.
او کجاست؟
رابط کجاست؟
لعنت بهش.
فقط یک دقیقه طول می‌کشد.
حداقل باید به مدیرم در محل کار اطلاع دهم.
اینجا کودکان بیمار هستند. درست نیست که این‌طور بی‌ملاحظه وارد شوید.
«جادا بلقاسم»؟
همراه ما به اداره پلیس بیا.
چه کار کردی؟ - او خودش بهتر می‌داند چه جرمی مرتکب شده.
- می‌خواستم بهت بگویم. - چه خبر است؟
- به اداره پلیس. - من...
الان نمی‌توانم. برایت توضیح می‌دهم.
- تو با ما می‌آیی. هر دو.
- پسرم بیمار است. نمی‌توانم. - صبر کن.
- دستور دادم تکان نخوری! - آرام باش!
- هر دوی شما در بیمارستان هستید. - ما پلیس هستیم!
تو در بیمارستانی هستی که پر از کودک بیمار است!
- این درست نیست! - رهایش کنید!
رهایم کن!
- رهایم کن! - «جدی!»
آرام باش. کارهای احمقانه نکن.
داری چه کار می‌کنی جادا؟
به تو هشدار داده بودم کارهای احمقانه نکنی.
اسلحه را زمین بگذار!
اسلحه‌ات را بده به من.
بگذار روی میز.
به پیام‌رسان‌هایت.
عقب‌نشینی کنید.
از اینجا برو بیرون.
«گروه جنایی»
ما داریم می‌رویم.
به من گوش کن جادا. دیوانه شده‌ای.
صبر کن. دیوانه شده‌ای. این کار هیچ‌چیز را حل نمی‌کند.
این کار را برای سلامتی پسرم می‌کنم.
به من نگاه کن جادا.
و اسلحه را سمت من نگیر.
- نمی‌توانم تحمل کنم که از او دست بکشم. - «جدی»...
- برو بیرون. هر دو. نمی‌توانم این وضعیت را تحمل کنم. و من پیش تو می‌مانم.
برو بیرون!
- برو بیرون. - دارم می‌روم.
بسیار خب.
نشانت را به من بده.
برو به دیوار تکیه بده.
برو بیرون.
دستبندها و کلیدهایشان.
داری چه کار می‌کنی؟ باشه جادا، آرام باش.
این کار را برای او می‌کنم.
این جنون محض است.
می‌خواهم از اینجا بروی.
خوبه؟
«فانتا».
خروجی اضطراری را ببند.
بزن بریم.
سخت است، اما خودت را کنترل کن.
کودکان اینجا تقصیری ندارند.
هدف از این کار چیست؟
ممکن است یک اهداکننده مناسب بین آن‌ها باشد. و می‌خواهم او را به اینجا بیاورم.
اگر اوضاع بدتر شد،
آیا می‌توانی از بچه‌ها مراقبت کنی؟
تا الان که توانسته‌ام.
تلفن را قطع کن. هر دو خط، سریع!
و گوشی‌هایتان را اینجا می‌خواهم. همه‌تان، بدون استثنا.
گوشی‌ات.
داخل کمد من است.
بگذار همه رد شوند. بزن بریم.
ببخشید!
«پلیس»
خیلی خب بچه‌ها. بزن بریم.
قصد ندارم به کسی آسیب برسانم.
نه به تو و نه به بچه‌ها.
اگر حادثه‌ای رخ دهد، ما طبق آن عمل خواهیم کرد.
اگر از دستوراتم پیروی کنید،
همه‌چیز به آرامی پیش خواهد رفت.
می‌توانم به تو اعتماد کنم؟
کی ناهار می‌خوریم؟
گرسنه‌ای؟
من گرسنه‌ام.
بقیه بچه‌ها هم همین‌طور.
بزن بریم. - حرکت.
مدت زیادی صبر کردیم، اما شما داشتید می‌جنگیدید.
بجنب، حرکت کن!
ما از تو مراقبت خواهیم کرد.
فاتو و آنیسا، لطفاً.
به بچه‌ها چیزی نگو.
چرا گریه می‌کنی؟
هیچی. فقط دسر به من نرسید.
به نظر می‌رسد همه را خودت خورده‌ای.
می‌دانی که رژیم دارم.
«نیروهای واکنش سریع»
نیروهای واکنش سریع آماده‌اند.
وینسنت، تو مسئول تأمین امنیت منطقه هستی.
امنیت اقیانوس را تأمین کن...
سلام خانم، من مانونت هستم. از نیروهای واکنش سریع. این هم دستیارم، دن.
سلام. من هم ژولیت لامبرت هستم، رئیس بیمارستان.
ما بخش کودکان را قرنطینه کرده‌ایم، اما برایم سخت است که بیمارستان را کاملاً تعطیل کنم.
بیمارستان باید کاملاً ایمن باشد.
عمل‌های جراحی در جریان هستند و خانواده‌هایی به ما وابسته‌اند، ما باید به کارمان ادامه دهیم.
این را درک می‌کنم. ما چیزی را تعطیل نمی‌کنیم. حالا ما کنترل اوضاع را به دست می‌گیریم.
- آیا نقشه‌ای از ساختمان دارید؟ بله.
بجنبید بچه‌ها! حرکت کنید!
چه اطلاعاتی درباره او در دسترس است؟
جادا بلکاسم ۴۱ ساله است.
او به عنوان پیشخدمت در رستورانی در منطقه ۱۳ کار می‌کند.
او تک‌فرزند است و نه سال است که از همسرش جدا شده.
او یک فرزند به نام نوآ دارد. او ده ساله است.
او تحت درمان فشرده در بیمارستان است.
- سابقه قبلی ندارد و چیزی مشکوک نیست. متوجه شدم. ما صحنه را به تیم سوات می‌سپاریم.
آن‌ها گوشی او و تمام خطوط این بخش را تحت نظر داشتند.
فهرستی از کارکنان برایم بیاور و سعی کن با آن‌ها ارتباط برقرار کنی.
من می‌خواهم تا حد امکان موارد بیشتری در طبقه هفتم داشته باشم.
تمام خروجی‌های احتمالی را در نظر بگیرید.
اما فراموش نکنید که ما در یک بیمارستان هستیم.
نمی‌توانیم تمام بخش‌ها را ببندیم.
منتظر آمدن کامپوس می‌مانیم تا مذاکرات را شروع کنیم.
یک نفوذ در جریان است.
عقب‌نشینی کنید. برو بیرون! آقا! خواهش می‌کنم! عقب‌نشینی کنید!
لطفاً با من تماس نگیرید.
«جادا.» به من گوش کن. تو کاملاً گیر افتاده‌ای.
این یک دیوانگی محض است! نمی‌دانم چطور می‌خواهی از این مخمصه بیرون بیایی.
اوضاع بد است.
از «لیزر ۲» به «لیزر ۳». مذاکره‌کننده دارد نزدیک می‌شود.
خواهش می‌کنم. عقب‌نشینی کنید!
سلام کامپوس.
آیا کسی مجروح شده؟
نه، اما او خیلی عصبی است.
در همان بخش، یک دختربچه فوت کرده است.
به نظر می‌رسد این جرقه‌ای بوده که بحران را شعله‌ور کرده.
سلام، خانم بلکاسم. من سرگرد کامپوس از تیم سوات هستم.
صدای من را می‌شنوی؟
صدای من را می‌شنوید، خانم؟
می‌شنوم.
اوضاع چطور است؟ کسی مجروح شده؟
فقط بچه‌ها دارند رنج می‌کشند.
نگرانی شما را درک می‌کنم، خانم.
واقعاً؟
گوش کن، حال همه اینجا خوب است.
به من گوش کن، خانم.
من طرف تو هستم. فقط بگو چطور می‌توانم کمکت کنم.
بچه را برایم بیاور.
مطمئن شو که والدینش اجازه معاینه‌اش را می‌دهند.
بچه‌هایی را که نیاز به مراقبت فوری دارند آزاد کن،
خواهش می‌کنم، خانم.
من با دکتر صحبت کردم و او از پسش برمی‌آید.
درمان در حال انجام است.
من جایم را ترک نخواهم کرد.
هر طور که فکر می‌کنی درست است عمل کن.
و اگر بچه را پیدا کردی، با من تماس بگیر.
«جادا.»
چه اتفاقی افتاده؟
بیا و خودت ببین.
چه خبر شده؟
یک دوربین هست.
کجا؟ - بالای ورودی اصلی.
ممنون.
فرانس ۲۴، سلام.
تماس می‌گیرم تا یک گروگان‌گیری را گزارش کنم.
چه کسی تماس می‌گیرد؟
من مجری عملیات هستم.
این مانونت است.
فابیان دوران از سکوس.
پیامت را همین الان دریافت کردم. اما این یک دیوانگی محض است.
- می‌دانم... - یک لحظه صبر کن.
«کامپوس»؟
- فابیان دوران. - به آن‌ها نیاز داریم.
- باشه، بگو چه کار کنیم. - ما صدایت را می‌شنویم.
ببین، فکر نمی‌کنم بتوانم کمکت کنم،
آن خانواده هرگونه مداخله‌ای را در این پرونده رد می‌کند.
صبر کن، آیا آن‌ها متوجه خطر هستند؟
آیا واقعیت وضعیت را برایشان توضیح دادی؟
البته که توضیح دادم.
خب، پس باید همچنان اصرار کنی!
یک بخش کامل کودکان گروگان گرفته شده است.
من هر کاری از دستم برمی‌آمد انجام دادم. به زمان بیشتری نیاز دارم تا قانع‌شان کنم.
پدر همچنان بر موضع خود پافشاری می‌کند. قانون هم از او حمایت می‌کند.
گوش کن، تو را در جریان می‌گذارم.
خداحافظ.
«(فرانس ۲۴)»
سلام.
ببخشید، می‌توانم بعداً با شما صحبت کنم؟
باید تجهیزاتمان را اینجا مستقر کنیم؟
من الان جلوی بیمارستان هستم
چون اعضای نیروهای واکنش سریع هنوز وارد عمل نشده‌اند.
همان‌طور که می‌بینید، هنوز ابهاماتی درباره وضعیت وجود دارد.
به‌ویژه در مورد جادا بلکاسم. که چیز زیادی درباره‌اش نمی‌دانیم.
کارکنان بیمارستان تلاش می‌کنند فضایی آرام و طبیعی ایجاد کنند
برای صدها بیمار و خانواده‌هایشان...
متأسفم، نسرین. ببخشید، یک خبر فوری زنده داریم.
الان یک مصاحبه اختصاصی و زنده از داخل بیمارستان برایتان پخش می‌کنیم
«عملیات گروگان‌گیری در بیمارستان لامبیر پاراکوپس.»
با گروگان‌گیر، جادا بلکاسم.
سلام خانم. چه می‌خواهید بگویید؟
من هفته‌هاست که دارم می‌جنگم.
در انتظار یک پاسخ قطعی.
اما به بن‌بست رسیدم.
درباره چه بن‌بستی صحبت می‌کنید، خانم؟
سرسختی اداری.
آن‌ها اصلاً اهمیتی نمی‌دهند.
تحت پوشش حفظ محرمانگی، آن‌ها شاهد مرگ یک کودک هستند.
و همه می‌دانند که چقدر طول می‌کشد تا قوانین را تغییر دهند؟
باور کنید، تمام احتمالات را امتحان کردم.
خانم، برای شفاف‌سازی، بر اساس انگیزه‌های شما...
آیا اعضای آن خانواده مخاطب پیام شما هستند؟ از طریق این فرایند
آیا آن‌ها داستان شما را می‌دانند؟
بله.
این خانواده از کمک کردن به ما امتناع می‌کند.
این عملی بدون ذره‌ای انسانیت است.
دیگر وقتی برای انتظار باقی نمانده بود.
خانم، ما درد شما را حس می‌کنیم و شرایط‌تان را درک می‌کنیم.
اما بچه‌هایی هستند،
تیم‌های پزشکی و خانواده‌هایی که در بیمارستان در خطر هستند.
آیا واقعاً لازم بود تا این حد پیش بروید؟
پسرم بین مرگ و زندگی است. تنها چیزی که می‌خواهم یک آزمایش بسیار ساده است.
برای اینکه ببینیم آیا تطابقی وجود دارد. همین.
اگر آن خانواده ما را می‌بیند
الان دارد به حرف‌های شما گوش می‌دهد، پیام‌تان به آن‌ها چیست؟
خانم.
آقا.
موضع من را درک کنید.
می‌دانم که برای هر دوی شما سخت است.
اما من فقط کمی رحم می‌خواهم.
به ما کمک کنید.
شما می‌توانید این کار را انجام دهید.
حتی اگر این پیام را دریافت نکردید که از طریق صفحه نمایش ما هدایت می‌کنید
تنها واکنش: تا کجا حاضری پیش بروی؟
هیچ مانعی مرا از نجات نوآ باز نخواهد داشت.
آیا این می‌تواند به اقدام غیرقابل بازگشتی منجر شود؟
من قرار نیست به رحم یک زن دیوانه با اسلحه تکیه کنم.
پس با بچه‌ها چه کار کنیم؟ آن‌ها را در اتاق‌هایشان رها کنیم؟
او از همه جا بریده و چیزی برای از دست دادن ندارد. جان ما در خطر است.
او ممکن است همه ما را بکشد. او دیوانه است.
من نمی‌توانم در چنین جوی کار کنم.
منظورت از اینکه گفتی هیچ مانعی تو را متوقف نمی‌کند چیست؟
گفتم که آن را ندارم.
خب، حالا چه کار کنیم؟
برگردید سر کارتان.
و تو فکر می‌کنی وقتی با اسلحه می‌گردی، ما به کارمان می‌رسیم؟ شوخی می‌کنی؟
حتماً داری شوخی می‌کنی.
آگوست، برگرد به اتاقت.
می‌دانیم که گروگان هستیم.
- بچه‌ها... - بعدش چی؟
- ما تو را در تلویزیون دیدیم. - در اتاق‌مان.
هر دو. بچه‌ها...
- بیایید. - اینجا نمانید.
واو! ما گروگان هستیم!
بله، ما گروگان هستیم.
تو بزرگتری، میا. آن‌ها را به اتاق‌هایشان برگردان.
آنچه برای کورالی اتفاق افتاد، نباید برای نوآ تکرار شود.
چه چیزی برایت در این مورد سخت است که بفهمی؟
او سلاح گرم دارد.
صبر کن، تو عضو یک باند هستی؟
کافی است، بچه‌ها.
بیایید برویم. - چرا؟
شما فوق‌العاده هستید، خانم جادا.
- برگردید به اتاق‌هایتان. - چرا؟
بیایید برویم. بگذارید بروند. - ظاهر شدن در تلویزیون چه حسی دارد؟
بیایید برویم و بگذاریم حرف بزنند.
بالاخره یک چیز جالب اینجا اتفاق افتاد.
پدر من یک اسلحه دارد.
می‌توانم قولی از شما بگیرم؟
او قول داد که بچه‌ها، کارکنان و بیمارستان در امان بمانند؟
این قول را به تو می‌دهم.
ممنون.
من این نگاه را خیلی خوب می‌شناسم.
خب، متئو می‌آید؟
البته که متئو می‌آید.
- به تو قول دادم. - بله، لطفاً.
شنبه می‌آید که پیش ما بماند.
«آدریان.» ما را ترک کن، لطفاً.
برو مشق‌هایت را بنویس. الان می‌آیم پیشت. برو.
- بیا عزیزم. - چه شده؟
- یک اتفاق دیوانه‌وار دارد می‌افتد. منظورت چیست؟
عملیات گروگان‌گیری. او به دنبال بچه ما است.
- فابیان دوران دوباره به من زنگ زد. - و به او چه گفتی؟
ما سر تصمیم‌مان هستیم.
آدریان نباید در تلویزیون شناسایی شود که ما والدین واقعی او نیستیم.
عزیزم، با تو موافقم، اما اوضاع کاملاً از کنترل خارج شده است.
- باید به آن‌ها کمک کنیم. - ممکن است اصلاً تطابقی وجود نداشته باشد.
و شاید هم دقیقاً همان باشد!
ما در این مسئله دخالت نخواهیم کرد.
من از زندگی و ثبات روانی او محافظت می‌کنم. نه نفع خودم، نه نفع تو، بلکه نفع او.
او برای این کار هیچ انتخابی نداشته. دیوانه شدی؟
دخترم؟
مادرم؟
داری چه کار می‌کنی، عزیزم؟
باید چه کار کنم؟
این پاسخ منطقی نیست، جادا.
اگر کاری نکنم، او هرگز زندگی نخواهد کرد.
می‌دانم که این ناعادلانه است،
اما متوجه نیستی که زندان در انتظارت است.
ممکن است کشته شوی.
به من گوش کن، التماست می‌کنم.
صدایم را می‌شنوی؟
«جدی؟»
دوستت دارم، مامان.
قطع نکن! خواهش می‌کنم قطع نکن، جادا!
- منو ببخش. - خودتو تسلیم کن!
الو؟
دوستت دارم، عزیزترینم.
همه جا دنبالت گشتم. داری ازم دوری می‌کنی؟
«آلفا»، مستقر در موقعیت.
تیم براوو، در موقعیت.
اگر گیرت بندازن، واقعاً به دردسر می‌افتی.
برام مهم نیست. تنها چیزی که می‌خوام اینه که کنارت باشم.
منم همین‌طور.
فکر می‌کنی بتونی ازش جون سالم به در ببری؟
آره.
این قول رو بهم می‌دی؟
ما آماده‌ایم و منتظر دستور عملیات هستیم.
خیلی خب، بریم.
خواهش می‌کنم.
این چه صداییه؟
صدامو می‌شنوی؟
- طارق کیه؟ - باید پسرم رو ببینم.
بذارید بیام تو.
پسر اون هم وضعیت مشابه پسر شما رو داره.
- اون توی اتاق به من نیاز داره. کی داره صحبت می‌کنه؟
پدر لوسین.
«لوسین»؟
کودکِ بخش.
فقط می‌خوام کنار پسرم باشم.
پس چرا تا حالا ندیدمش؟
اون کودکِ تازه‌واردیه، همین الان رسیده.
اون چهار سالشه، خیلی مریضه و اتاقش رو ترک نمی‌کنه.
بذارید بیام تو. اون به من نیاز داره.
ما هیچ کاری نمی‌کنیم! سرِ راهتون قرار نمی‌گیریم.
ازشون بپرسید. اون‌ها منو خوب می‌شناسن.
نمی‌تونم وارد بشم.
دکتر بونفانتی. و فانتا و کوین، همه‌شون منو می‌شناسن.
بچه چهار سالشه. بذارید پیش پدرش بمونه.
- امنیت شما رو به خطر نمی‌ندازم. - نمی‌تونم ریسک کنم.
نمی‌تونم. - پلیس دخالت نمی‌کنه.
اون تازگی مادرش رو از دست داده.
توی اتاقش حبس می‌مونم. صورتم رو نمی‌بینید.
ما سعی نمی‌کنیم دخالت کنیم، خانم.
- می‌ذاریم وارد بشه، فقط برای اینکه پسرش رو ببینه. - التماستون می‌کنم، بذارید بیام تو.
تنها چیزی که می‌خوام اینه که کنار پسرم باشم.
اون به من نیاز داره.
در رو براش باز کنید.
- چرا من؟ - در رو براش باز کن.
- برگرد عقب. - در رو ببند.
سریع.
دان داخل شد. الان داریم عقب‌نشینی می‌کنیم.
بگردش.
چیزی همراهم نیست.
پیرهنت رو بده بالا.
بچرخ.
شلوارت.
چیزی همراهم نیست.
چیزی همراهش نیست.
بجنب، حرکت کن.
ممنون.
- به نمایندگی از اون ممنونم. - بچرخ.
اتاقش کجاست؟
انتهای راهرو، سمت راست.
این اتاق میلوئه.
به سمت اتاق درمان! خروج هر کودکی از اتاقش ممنوعه.
صدامو می‌شنوی؟ هوشیاری‌ت رو از دست نده. اینجا.
- حالش چطوره؟ زنده‌ست؟ - اون صدا چی بود؟
قصد نداشتم بهش شلیک کنم. نمی‌خوام به کسی آسیب بزنم.
الان ولش کن. داری اوضاع رو پیچیده می‌کنی.
نه، اگه بهم اجازه بدی درستش می‌کنم با صحبت کردن با خانواده.
از الان به بعد، هیچ ارتباطی، هیچ تماسی، هیچی!
تو. بیا اینجا. نزدیک‌تر بیا!
چرا من؟
تکون نخور.
بهشون زنگ زدی؟
بهشون کمک کردی، عوضی؟
هر دو.
گوشیت کجاست؟ اون بهم ندادش.
من گوشی ندارم.
گوشیت کجاست؟ کجاست؟
چه آدم پستیه.
اگه دوباره بخوای گولم بزنی،
به جون مادرم قسم می‌خورم که اولین نفری باشی که می‌میره.
باشه.
الان برو!
تکون نخور.
روی زخم رو فشار بده.
صبر کن، مسکن نداریم؟
باید خون رو پاک کنم.
پنج میلی‌گرم تزریق کن.
اخبار فوری به دستمون رسیده.
به تازگی مطلع شدیم که یک افسر پلیس مورد اصابت گلوله قرار گرفته
در جریان یک گروگان‌گیری.
«فیلیپ لاندون» من مذاکره‌کننده سوات بودم.
آیا اوضاع کاملاً از کنترل خارج شده؟
بعد از این شلیک، همکارانم با شرایط کاملاً متفاوتی روبرو شدن.
حالا اون‌ها با یک قاتل احتمالی طرف هستن،
قطعاً این موضوع رویکردشون رو نسبت به موقعیت تغییر می‌ده...
دکتر! وضعیت نوآ داره وخیم‌تر می‌شه!
چه اتفاقی داره می‌افته؟
- «جدی.» آروم باش.
بذارید بیام تو.
آنتی‌بیوتیک.
- باید ام‌آر‌آی بنویسم؟ ثبات وضعیتش در درجه اول اهمیت قرار داره.
- براش تورنیکه ببندید. خیلی خب.
- گاز استریل‌ها کجان؟ - «نوآ»؟
یه کاتتر وریدی دیگه آماده کنید.
- سریع. - اون دچار شوک سپتیک شده.
فشار خونش رو بگیرید و دو کشت خون درخواست کنید.
صدامو می‌شنوی، نوآ؟
- فشارش چقدره؟ - فشار متوسط شریانی ۴۲. «نوآ»؟
نمی‌تونم باور کنم چه اتفاقی داره می‌افته!
چشمات رو باز نگه دار، نوآ.
حرف بزن.
خوبه، نوآ.
جوابم رو بده.
صدامو می‌شنوی؟ - چشمات رو باز نگه دار، نوآ.
صدامو می‌شنوی، نوآ؟ جوابم رو بده، رفیق. بریم.
حرف بزن.
وضعیتش خیلی وخیمه.
به مرور زمان بدتر می‌شه.
چرا؟
اون فوراً به پیوند مغز استخوان نیاز داره.
هرگونه عارضه احتمالی در آینده می‌تونه جونش رو بگیره.
اوضاع بده.
بینیت کجاست؟
سلام! این طبیعیه. بینی منم گرفته!
ما موفق می‌شیم تقریباً همه‌شون رو نجات بدیم.
اگه کسی رو از دست بدیم، قلبم می‌شکنه.
با این حال، روز بعد، باید برای بقیه کنارشون باشم.
این ماهیت زندگی منه و تمام کارکنان بخش کودکان.
و حتی تمام کارکنان بیمارستان.
و برای اینکه بدونی: نوآ خیلی خوش‌شانسه که تو کنارشی.
اجازه هست واکنش نشون بدم؟
بیا با هم بجنگیم.
باشه؟ اینجا بونفانتیه.
اینجا مذاکره‌کننده کامپوسه.
ما با مادرش ارتباط برقرار کردیم،
اما اون از صحبت کردن باهاش می‌ترسه.
پس شاید تو بتونی کمکمون کنی. پیش توئه؟
نه، تنهام.
روی تو حساب می‌کنم.
دکتر؟
از تماستون ممنونم، خانم.
می‌شنوم چی می‌گید.
بسیار خب. عصر بخیر، من اگنس د ماروئل هستم.
تماس گرفتم چون با خانم دوران از سکوس صحبت کردم.
در واقع می‌خواستم شفاف‌سازی کنم...
پسرم حقیقت رو درباره اصل و نسبش نمی‌دونه.
شوهرم کاملاً مخالفه که حقیقت رو بهش بگم.
اما فکر نمی‌کنید؟ شاید الان وقتشه که بهش بگیم؟
گوش کنید، نمی‌تونم. حقیقت رو بهتون می‌گم. لطفاً شرایط من رو درک کنید.
قابل درکه، اما اون خودش متوجه می‌شه در نهایت، خانم.
تصور کنید چه حسی پیدا می‌کنه اگه بعداً بفهمه که می‌تونسته جون یک کودک بیمار رو نجات بده.
اگه بهش بگید، شاید بتونه نجات بده...
ما مطمئن نیستیم که اصلاً تأثیری داشته باشه.
- نمی‌تونم تحمل کنم که مجبورش کنم این کار رو بکنه. - خانم، من مادر نوآ هستم.
- می‌شه به من گوش کنید؟ ببخشید.
الو؟
بذارید امشب راجع بهش فکر کنه.
اینجا آخرین اخبار از گروگان‌گیری در بیمارستان لامبیر پاراکوپس است.
افسر پلیس مجروح سوات آزاد شد.
منابع ما به ما اطلاع دادن
که عملیات انجام شده تا نیروهای مداخله‌گر رو متقاعد کنن حمله‌شون رو به تأخیر بندازن،
به امید اینکه خانواده رو متقاعد کنن بهش کمک کنه.
با وجود آرامش ظاهری، تنش به هیچ وجه کمتر نشده.
به نظر می‌رسه دخالت نیروهای مداخله‌گر اجتناب‌ناپذیره. اما نمی‌دونیم کِی قراره اتفاق بیفته.
باید هر کاری که می‌تونیم انجام بدیم تا از تلفات جلوگیری کنیم.
آماده‌ایم که حذفش کنیم.
چاره دیگه‌ای نداریم.
«جدی؟»
دیگه تموم شد. خانواده کمکت نمی‌کنه.
گوش کن، ما هر کاری از دستمون برمی‌اومد انجام دادیم.
و تو بهترینِ خودت رو انجام دادی، اما حالا داری خودت رو به خطر می‌ندازی،
همین‌طور تمام کسانی که اینجا هستن، از بچه‌ها شروع می‌شه، و این باید تموم بشه.
گوش کن...
بعد از کاری که کردی، پرونده‌ت تبدیل به مسئله افکار عمومی شده.
مطمئنم قاضی این رو در نظر می‌گیره.
باید بدون هیچ تراژدی‌ای تموم بشه، و فوراً.
می‌خوام وقتی فوت می‌کنه کنارش باشم.
بذارید پیشش بمونم.
می‌تونم چند دقیقه بهت وقت بدم،
نه بیشتر.
واقعاً متأسفم.
اما ما باید دخالت کنیم.
پسرم.
همه ما از جادا حمایت می‌کنیم! نوآ رو نجات بدید!
ما شب رو اینجا گذروندیم،
خیابان بِلکاسِم هنوز تحت محاصره‌ست در داخل بخش کودکان.
«اون جنایتکار نیست، اون فقط یه مادره.»
اینجا، جلوی بیمارستان، شاهد همبستگی بزرگی هستیم
از خانواده‌های کودکانی که پیوند مغز استخوان داشتن، و کسانی که نوبتشون رو انتظار می‌کشن.
در فرانسه سالانه نزدیک به هزار نفر می‌میرن که در لیست انتظار هستن.
و در میان این جمعیت، دوستان تمرینی‌اش هم حضور دارن...
«اگه جای اون بودم، همین کار رو می‌کردم.»
تیم آماده‌ست.
منتظر علامت من باشید.
می‌دانم، کاپیتان.
همه آماده هجوم بودند.
در صورت لزوم حذفشان کن.
قربان. چی گفت؟
- این پسر منه. عقب‌نشینی کنید.
- بگذارید رد شوم. او را می‌کشید. عقب‌نشینی!
ما داریم به وظیفه‌مان عمل می‌کنیم.
ولم کن!
می‌خواهم محل را ببینم. هیچ بچه‌ای نباید آن اطراف باشد.
فقط می‌خواهم پسرم را ببینم، همین!
بیا، ولم کن!
ببخشید.
ببخشید، نور چشم من.
کاش می‌شد دوباره ازت محافظت کنم.
امیدوارم زندگی باهات مهربون باشه.
خانم بلقاسم، تبریک می‌گم.
هورا!
- سلام! اون... - چی؟
- بچه! ببخشید.
- مراقب باش. ببخشید.
کاش زندگی بارِ روی دوشت رو سبک‌تر می‌کرد.
ایست! چه کار می‌کنی؟ تکون نخور. - من می‌خوام پسرم رو ببینم، عوضی!
من زندگیم رو فدای تو می‌کنم.
"آزمایشگاه تشخیص پزشکی"
الو؟
- دکتر؟ باشه.
انجامش دادم.
همین الان از آزمایشگاه اومدم بیرون. پسرم رو تست کردم.
اما کسی خبر نداره. نه پسرم، نه شوهرم. هیچ‌کس.
نتیجه رو برات می‌فرستم.
یکیه.
آدرس خانواده رو دارم.
ما می‌تونیم نجاتش بدیم!
بزن بریم!
- برخورد! ایست!
- ایست! - تکون نخورید!
وضعیت اضطراریه! بگذارید رد شیم!
- ایست! تکون نخورید! - بگذارید رد شیم!
- دست‌هات رو ببر بالا! - بالا...
- و اون دو تا پرستار. - کجا می‌رید؟
- اتاق عمل برای پیوند. - باید برانکارد رو بازرسی کنیم.
- نه، این برانکارد استریله. - باعث آلودگی می‌شید.
اگه به خاطر تأخیر شما بمیره، مسئولیتش با توئه! بگذارید رد شیم!
- بگذارید رد بشن. بزن بریم.
بزن بریم!
- برو! - اون کجاست؟
- در سمت راست. - شما توی بخش کودکان هستید.
سلاح‌هاتون رو زمین بگذارید!
همه جا پر از بچه‌ست!
- ما فقط داریم به وظیفه‌مون عمل می‌کنیم. - می‌فهمم، ولی اون‌ها رو می‌ترسونید.
- این برای جاداست؟ معقوله.
- زندانی می‌شید؟ معقوله.
برگردید به اتاق‌هاتون.
بیا، نترس.
بزن بریم.
- لطفاً! - سمت راستت.
اون کجاست؟
خوش آمدید. سلام.
سه بار زنگ رو زدم. کسی نیومد.
کسی میاد که بهتون رسیدگی کنه.
کی؟ - حق با اونه.
بس کنید، من اینجام.
اون با یه سبزه رفت، مو بلوند، پرستار.
پلیس!
این رو بپوش.
صبر کن. بگیرشون. بزن بریم.
کلاه‌گیس‌ت رو بده به من.
غیرممکنه. - بده به من.
هیچ‌کس تا حالا من رو بدون اون ندیده.
سلاح‌ها رو بردار و کاری به کلاه‌گیس من نداشته باش.
گوش کن.
کلاه‌گیس‌ت رو بده به من.
الو مالک؟ کجایی؟
بخش اورژانس؟ منتظرم بمون. میام همه‌چیز رو برات توضیح می‌دم.
کسی میاد دنبالت؟
آره.
لعنتی.
همه جا پخش شدن.
بریم بالا.
فرد مشکوک در دروازه دوم.
ما تو راهیم!
- طبقه اول خالیه. - بده.
- هویت‌ها در بخش دوم تأیید می‌شن. - برگردیم.
داریم پله‌های جنوبی رو بازرسی می‌کنیم.
بده. به دردسر افتادیم.
چیکار کنیم؟
- بریم قربان؟ کجا؟
برای آزمایش خون.
همین امروز صبح یکی دادم!
پس کولونوسکوپی. معاینه‌ایه که جلب توجه نمی‌کنه.
...سرطان پروستات، اما متأسفانه، عمل رو خیلی دیر انجام دادن.
حالا تومورها توی بدنم پخش شدن، مشکل کلیه هم پیدا کردم.
- مشکل چشم دارم. بزن بریم.
لطفاً. - خدا می‌دونه وضعیتم چطور تموم می‌شه.
بزن بریم!
برو کنار خانم.
بیناییم به خاطر آب‌سیاه داره ضعیف می‌شه.
اگه همین‌طور پیش بره، کور می‌شم.
نمی‌خوام...
خیلی خب، اینجا منتظرم بمون. "چت شده"!
سلام خاله. موهات چی شد؟
"پزشک"
بجنب!
اون رو از اینجا ببر.
اون؟ غیرممکنه. بی‌خیال. لطفاً!
این چه وضعیه؟
دیوونه شدی یا چی؟
مالک، من هیچ‌وقت ازت چیزی نخواستم.
- این موضوع اصلاً به من ربطی نداره! - می‌دونم.
تو بچه داری. و معنی پدری رو می‌فهمی.
درست نیست که اینجا رهاش کنیم.
باشه، بیا، سوار شو.
ممنون.
ممنونم.
بیا، برو.
ممنون.
اینجا چیکار می‌کنی؟
نمونه پسرت یکیه.
نه، تو نباید اینجا می‌بودی.
فقط دو دقیقه وقت لازم داریم.
- در رو ببند. - فقط حرف بزن...
در رو ببند! و زنگ بزن پلیس!
نه، صبر کن! به پلیس زنگ نزن!
در رو ببند. دارم به پلیس زنگ می‌زنم.
خفه شو!
- آروم باش! - شوخی نمی‌کنم! اون گوشی رو بگذار زمین!
اون گوشی لعنتی رو بگذار زمین!
سلام! خوبی؟
- آروم باش! - باید گوش کنی، باشه؟
بابام؟ چه اتفاقی افتاده بابا؟
چرا داری داد می‌زنی؟
حرف‌هایی که می‌زنن راسته؟
آره، درسته.
بیا پایین عزیزم. بیا اینجا.
تو می‌تونی نجاتش بدی.
اما چطور؟
که با من بیای.
کاملاً امنه.
بعدش می‌تونی به خونه‌ت برگردی.
نوآ هم همین‌طور.
- بریم؟ آره.
بیا، بزن بریم.
بزن بریم.
خودشه!
راهش رو سد کنید!
هر دو! لطفاً!
- لطفاً، پسرم پیش منه! - شلیک نکنید، همراهشون بچه‌ست!
سلاح‌هاتون رو زمین بگذارید!
ما نمی‌خوایم به کسی آسیب بزنیم. برو.
دنبالشون کنید، بجنبید!
- مسلح‌ان! - اسلحه‌ت رو زمین بگذار!
دستور دادم اسلحه‌ت رو زمین بگذاری!
سلاح‌هاتون رو زمین بگذارید!
بگذارید رد بشن!
بیا، بزن بریم.
"پنج سال بعد"
در (فرانسه)، "هر ساله حدود ۵۰۰ کودک مبتلا به سرطان خون تشخیص داده می‌شوند."
"تحقیقات سرطان کودکان از کمبود بودجه رنج می‌برد."
"پس کمک کنید."
"از طریق وب‌سایتی که روی صفحه نمایش شما نشان داده شده است"
سرمووی مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم Sermovie