زيرنويس از مهدي shine021
- خوبی ماکس؟ - آره.
- باشه.
- کمین.
- کمین کردیم اینجا.
- ماشین خورده. - کرولر زخمی شده. تیر به شونه‌ش.
- باشه بچه‌ها. - بجنبین! تماس داریم!
- پهپادها رو بفرستین بالا تیراندازا رو پیدا کنن.
- - الان می‌ریم بیرون. - والر!
- بزن بریم! الان!
- بیا. - ممنون.
- باشه. تقریباً.
- بخواب زمین. بخواب زمین.
- - بیا.
- چشمای آسمونی.
- خودشه. می‌خواد منو بکشه. - می‌خواد منو حذف کنه.
- دیوید.
- کیه؟
- کی می‌خواد بکشتت؟ - بذار برم تا بهت بگم.
- پهپادها تو ۳۰۰ متری.
- داریم نزدیک موقعیت شما می‌شیم.
- فقط یه تیراندازه.
- پوشش بده. - دریافت شد.
- برو.
- شلیک نمی‌کنه. نمی‌تونم پیداش کنم.
- پهپاد نزدیک موقعیت.
- دوباره بریم.
- نمی‌بینمش.
- تیرانداز رو می‌بینی؟
- منفی. دید ندارم.
- نزدیک شدن به هدف.
- پهپاد رو از دست دادیم.
- - هدف پیدا شد.
- پشت یه صخره بزرگ. ساعت یازده.
- پست تیرانداز رو پیدا کردیم.
- یه تور استتار و پوکه هست. - ولی کسی اینجا نیست.
- کرولر مرده.
- - تکرار می‌کنم، کرولر مرده. - آه، لعنتی.
- نیروی زبده
زيرنويس از مهدي shine021
- منطقه جستجو رو گسترش دادیم، ولی هنوز اثری از تیرانداز نیست.
- چه سورپرایزی.
- زن کرولر چیزی گفت؟
- شناسایی الآن پیششه، ولی ظاهراً
- اونم چیز زیادی درباره شوهرش نمی‌دونه.
- به چی فکر می‌کنی؟
- همون که تو فکر می‌کنی.
- سی‌ال-۲۰، کریستف، حالا این.
- تیرانداز وقتی ما رد شدیم تو موقعیت بود.
- اینا فقط حرفه‌ای نیستن. همه چی رو درباره ما می‌دونن.
- آره. و نمی‌تونم بگم خوشم میاد.
- تیم چندتا پوکه مهمات پیدا کرد. شاید اثر انگشت باشه.
- خودت می‌دونی اثر پیدا نمی‌شه.
- اشکال نداره. - کسی شما رو متهم نمی‌کنه.
- فقط می‌خوایم بفهمیم چی شده.
- می‌دونین شوهرتون، ببخشید پدرتون خانم،
- می‌دونین اینجا چیزی قایم کرده بودن؟ تو کلبه؟ یا تو محوطه؟
- چرا بچه‌ها هنوز اینجان؟
- کسی نیست مراقبشون باشه. همه دنبال تیراندازه.
- باباشون تازه مرده. نمی‌تونیم اینجا ولشون کنیم.
- خب؟
- تو بعد اون کاری که کردی داوطلب می‌شی؟
- قهرمان بازی می‌تونه بهت ضربه بزنه.
- بیا. باید حسابی گرسنه باشین.
- همونجا. یه پوکه دیگه.
- عکس رو بگیر. من به گشتن ادامه می‌دم.
- باشه خوب. ببینیم چی گیرمون میاد.
- باشه.
- یه رد سبک اینجا هست.
- چه مرگه؟ - دست از اعصابم بردار.
- فکر کردی کی هستی... - داری عصبانیم می‌کنی.
- فکر کنم دارم با تو حرف می‌زنم. - ولم کن دیگه، بی‌خیال!
- تو فقط تو نیستی که عصبانی می‌شی. شوخی ندارم.
- برام مهم نیست! - خیلی باهوش.
- هی! بیا دیگه، تمومش کنین!
- هی، هی، هی!
- کافیه!
- به خودتون افتخار می‌کنین؟!
- فشار روش اثر گذاشته؟ - خب، فشار روی منم اثر گذاشته!
- یه نفر که تحت محافظت لعنتی ما بود، مرد!
- و این هیچوقت قبلاً برامون اتفاق نیفتاده!
- ولی اگه نمی‌تونین با استرس کنار بیاین، یه لطفی کنین و استعفا بدین.
- عصبانی هستین؟ برین باشگاه و یه کیسه بوکس پیدا کنین.
- واضحه؟
- گفتم، واضحه؟!
- آره.
- اتاق فنی
- ۱۴.۹۸.
- آره.
- در حال اندازه‌گیری
- آره، سلین؟
- اینجا بهت نیاز داریم.
- بیداره.
- می‌دونستم بیدار می‌شی.
- همم.
- نگران نباش، کریستف.
- برات یه کم لوازم آرایش می‌گیرم. - هیچ‌کس متوجه نمی‌شه.
- می‌دونی کی این کارو باهات کرد؟
- پیداشون می‌کنم.
- قول می‌دم.
- فقط سه صفحه‌س، پس خیلی طولانی نیست.
- ولی اگه اشکال نداره، می‌خوام نظرت رو بدونم.
- لوران ویلیر، سروان کشته شده حین خدمت
- بفرما.
- مخصوص سرآشپز، خانم. - واو.
- حداقل قبل مهمونی شکممون رو پر می‌کنه.
- دستور بابامه.
- نظرت چیه؟
- چیزی که به نظرم عجیبه اینه که
- تنها کسی که وقتی بابات مرد باهاش بود، دیوید بود.
- پس اظهاراتش کجاست؟
- آره، منم اینو نمی‌فهمم.
- چرا بایگانی نشده؟
- این چیزیه که می‌خوام بفهمم.
- یه کم ساده‌س. - واقعاً؟ ساده؟
- هی! چطوری؟ - چه خبر، سر کارآموزی نیستی؟
- خوبی؟ - آره، تو؟
- هی!
- ممنون. - سلام دیوید، از دیدن تو خوشحالم.
- تولدت مبارک داداش. - خوبی؟
- بهم بگو. حالش چطوره؟ می‌بینیش؟
- خوبه. داره به‌آرومی بهبود پیدا می‌کنه.
- هی، همه! ببخشید! - دو ثانیه، باشه؟
- صبر کن! والر، موسیقی رو یه کم کم کن.
- طول نمی‌کشم، قول می‌دم. فقط می‌خوام دو کلمه حرف بزنم.
- - به سلامتی کریستف!
- به سلامتی کریستف!
- حالا یه کم خوش بگذرونیم، باشه؟
- آره!
- خب، به سلامتی.
- والر چه آدم بیشعوری بود. لعنتی.
- هی. هیچوقت بهشون نمی‌گم، ولی تازه‌کارا عالین!
- بی‌راه نمی‌گی.
- خوبی؟
- یعنی، تو خونه با جس. همه چی روبه‌راهه؟
- آره. خوبه. آرومه.
- آروم. - و کلی کار داره.
- آره. کارش زیاده.
- می‌خوای این کار رو نکنی؟ - چی؟
- اون ترفند کوچیک مذاکره‌کنندگیت.
- جملاتم رو برمی‌گردونی تا وادارم کنی حرف بزنم انگار دیوونه‌ام.
- ابداً، رفیق. حداقل دیوونه‌ها چیزی برای گفتن دارن.
- ببین. می‌دونم مستم ولی باید اینو بگم.
- آه، لعنتی. - عاشق من شدی؟
- نه. گم شو، باشه؟ - جدی می‌گم.
- ولی اگه یه وقت خواستی درباره جس یا هر چی حرف بزنی… من اینجام. باشه؟
- می‌دونم.
- آره!
- تماس از دست رفته مانون
- سلام، این پست صوتی مانون. - اگه جواب ندادم،
- چون حوصله نداشتم.
- سلام، جس هستم. - بعد از بوق پیام بذارید.
- بفرمایید قربان.
- یه لطفی می‌خوام. - شماره دخترم رو ردیابی کن.
- باشه. مشکلی نیست قربان. - ممنون.
- از همون آدرس میاد. - ممنون.
- داریم می‌ریم. بجنب!
- اینجا چیکار می‌کنی؟
- هی! هی! اون جایی نمی‌ره! - هی! وایسا! تمومش کن!
- ولش کن! - آه!
- چیکار می‌کنی؟ - می‌خوای بجنگی؟
- مجبور نیستی صدمه‌شون بزنی!
- ببخشید! ببخشید! - برو کنار.
- از سر راهم برو.
- - وایسا!
- - باید یه کاری بکنیم!
- ازش دور شو!
- نه، نکن! -
- بابا، وایسا!
- بابا!
- هی! گم شو از اینجا! -
- - ولش کن! وایسا! بابا!
- بریم.
- باشه. لعنتی.
- مشکلت چیه؟
- مشکل من چیه؟ - مشکل تو چیه؟
- واضحه که یه چیزی رو از قلم انداختم، مانون.
- یواشکی می‌ری بیرون، ۱۵ بار زنگ می‌زنی... - از چی داری حرف می‌زنی؟
- کلی تماس از دست رفته از گوشی تو داشتم! - وقتی زنگ می‌زنم، جواب نمی‌دی.
- میام دنبالت، تو ریو هستی؟ - و می‌پرسی مشکل من چیه؟
- به پلیس زنگ می‌زنیم!
- آره؟ می‌خوای به پلیس زنگ بزنی؟ - خبر خوب برات دارم.
- من خودم پلیسم!
- حرفت رو زدی، می‌تونیم بریم؟ - همه فهمیدن!
- بیا بریم. - منو انداختی تو دردسر بزرگ. ممنون.
- من تو رو انداختم تو دردسر؟ - ۱۵ تماس از دست رفته از تو، تقصیر منه؟
- این دیگه چه کوفتی بود؟ - نمی‌دونم چی شد.
- حتماً اشتباهی تو جیبم زنگ خورده.
- باشه. اشتباهی بوده.
- من میام دنبالت تو یه ریو که همه نشئه و خراب شدن.
- اکس، کوکائین، اسپید و خدا می‌دونه چی‌های دیگه.
- لعنتی مانون، تو ۱۶ سالته. - فکر می‌کنی منم مصرف کردم؟
- امیدوارم نه. - نکردم.
- فقط اومدم با دوستام بگردم.
- بدون اینکه به ما بگی؟
- به کی می‌گفتم؟ - نمی‌دونم، شاید مامان و بابات؟
- مامان با دوستاش شام بیرونه، تو هم هیچوقت خونه نیستی!
- فکر می‌کنی قبلاً این کارو نکردم؟
- نمی‌دونم.
- شاید اگه بیشتر خونه بودی، می‌دونستی.
- بیا. بریم.
- ظاهراً بروس لی بازی درآوردی.
- اگه جای من بودی خیلی بدتر می‌کردی.
- هم.
- عالیه. - بد نیست، نه؟
- آره. - هدیه شرکته.
- برای کار جدید.
- می‌خواستم بهت بگم که، اوم…
- می‌خواستم بگم چقدر تحسینت می‌کنم.
- همیشه اینطور بوده.
- تو لیاقت… هر چیزی که براش زحمت کشیدی رو داری.
- و مانون خیلی بااستعداده.
- لیاقت معلمای بهتر از اونچه اینجا می‌تونه بگیره رو داره.
- ولی، امم…
- اگه کاملاً صادق باشم، من…
- می‌خوام بمونی.
- کاری هست بتونم بکنم تا متقاعدت کنم؟
- نمی‌دونم.
- نه، گفتن دیروز آروم بود. - خوبه.
- درسته. فوراً پس بفرست.
- گاردت رو بالا نگه دار. - حتی وقتی ضربه می‌زنی.
- گزارش من درباره مأموریت کرولر. - همینجا بمون.
- روی چی کار می‌کنی؟
- هی.
- داری سعی می‌کنی یه مهمات رو شناسایی کنی؟
- باشه.
- کمک می‌خوای؟ - نه.
- می‌دونی من قبل از پیوستن تو کنترل تسلیحات بودم؟
- نه. معلومه که نمی‌دونی.
- می‌دونی، حتی نابغه‌هایی مثل تو هم گاهی نیاز به کمک دارن.
- ناتو ۷-۱۲.
- ولی استاندارد نیست. از کجا آوردیش؟
- شرط می‌بندم تو پایگاه داده سازنده نیست.
- و شماره سریال قابل ردیابی نیست. - وگرنه ردیابی می‌شد.
- داری وقتم رو تلف می‌کنی ماکس. کارمون تمومه؟
- این مهمات تخصصیه که ارتش ساخته.
- چطور ممکنه اینو بدونی؟
- ارتش تولید مهماتش رو یه دهه پیش متوقف کرد.
- فقط تعداد کمی از اینا رو برای تحقیق تو لابراتوارهای اسلحه تولید کردن.
- صبر کن، لابراتوار اسلحه؟
- آره. از گردونه خارجشون کردن. - برای همینه قابل ردیابی نیست.
- مطمئنی؟
- مم-هم.
- کجا می‌ری؟ - برای دیدن کریستف.
- منم باهات میام.
- آره، خوبه.
- آره، خیلی خوب.
- چرا اونو برام آوردن؟
- ببخشین بچه‌ها. - من دستگاه تنفس نخواستم.
- می‌تونم کمکی کنم؟ - اومدیم دوستمون رو ببینیم.
- البته، بفرمایین.
- هی، من با توام! - ببخشید؟
- بیا دیگه، جدی؟
- هی!
- اینجا پشت سر هم اتفاق می‌افته. - چی شده؟
- من دستگاه تنفس نخواستم.
- ببخشید. - بله دکتر؟
- باید بدونم کی مسئول تجهیزاته.
- من اونو سفارش ندادم.
- وای خدا.
- باید همین الان تخلیه کنیم. - یه بمب هست!
- حلش می‌کنم. - الان انجامش بده. برو.
- باشه. تانیا رو پشت خط بیار، الان!
- سردته؟ شال گردن رو می‌خوای؟
- نه.
- الو؟ - تانیا؟
- ماکسم. تو بیمارستان با دیویدم.
- اتاق کریستف پر از مواد منفجره بود.
- - ساختمون رو تخلیه کردین؟ - در حال انجامه.
- می‌تونم تماس تصویری بگیرم؟ - - نه.
- نه، به هیچ وجه.
- فقط منو روی اسپیکر بذار و گوشی رو دور کن تا تداخل نگیره.
- باشه.
- می‌شنوی؟ - آره، می‌شنوم!
- بگو چی می‌بینی.
- اینجا، اوه… شش تا لوله سی‌ال-۲۰ هست.
- سیم‌هایی داخل گاری وصل شده.
- و، اوه… - مثل گاری‌های اتاق عمله.
- اول از همه،
- مطمئن شو گاری چیزی رو فعال نکنه.
- همه جا رو نگاه کن. دورش، زیرش.
- چیزی هست ماکس؟
- - ماکس؟ - نه، خوبیم.
- دسته سیم رو دنبال کن. - باشه.
- داریم بیمارستان رو تخلیه می‌کنیم! - همه بیان بیرون، الان!
- ببخشید قربان؟ - باید ببریمت بیرون.
- تو بخش اطفال نیازت داریم! - آره. دارم میام. میام!
- پرونده رو پیدا کن-- اوه!
- اینجا، امم… یه صفحه هست که جلوی ورودم رو گرفته.
- باید بازش کنم.
- نه، نه، نه. صفحه رو ولش کن.
- اول چک کن که صفحه سیمی بهش وصل نباشه.
- - خوبی؟
- بعدش خیلی آروم برش می‌داری، باشه؟
- - هیچ ریسکی نکن. - یه دقیقه. باشه.
- - هنوز با منی؟ - آره، می‌شنوم. آره.
- - کمک!
- باشه.
- باشه، بازش کردم.
- چی می‌بینی؟
- ۱۲ تا لوله دیگه سی‌ال-۲۰، یه چاشنی و یه تایمر.
- چقدر وقت مونده؟
- سه دقیقه و ۳۰ ثانیه.
- سیم فعال رو پیدا کن و قطعش کن.
- باشه.
- هیچی نمی‌بینم.
- ماکس، صدای منو داری؟
- ماکس، جواب بده!
- باشه.
- پلیس! کسی رو دیدی؟
- یه مرد با لباس اتاق عمل هست. - اسلحه داره!
- کجاست؟ - نمی‌دونم کجا رفت.
- داشت شلیک می‌کرد!
- باید بری.
- با پلیسم. باید بری!
- ایست!
- اسلحه رو بذار زمین! - آهسته انجامش بده.
- دستا بالای سر!
- ماکس! وضعیتت چیه؟
- هنوز با منی؟ - آره.
- تقریباً مطمئنم گرفتم. - چطور می‌خوای قطعش کنی؟
- اوه…
- و مطمئن شو فقط یه سیم
- چاشنی رو به سی‌ال-۲۰ وصل می‌کنه.
- - بزن بریم!
- یه مشکل داریم. - چی؟
- یه سیم به یه ماشه دوم وصل شده.
- می‌تونی به اون یکی دسترسی پیدا کنی؟
- اون طرفه.
- می‌تونی هر دو سیم رو همزمان قطع کنی؟
- اوه، لعنتی.
- ماکس، هستی؟
- نه، نمی‌تونم. لعنتی.
- نمی‌تونم همزمان قطعشون کنم.
- ماکس! - فقط از اونجا برو بیرون، الان!
- هنوز وقت داری! حرکت کن!
- ماکس! - نمی‌رم. نمی‌تونم.
- اگه می‌شنوی، ریسک نکن! - دارم میام!
- ماکس. از اونجا برو بیرون!
- می‌تونم انجامش بدم.
- بگو چی لازم داری.
- قیچی رو بردار.
- نمی‌تونی منو ببینی، پس باید گوش کنی.
- آره.
- دو تا چاشنی هست. یکی طرف تو و یکی طرف من.
- باید همزمان قطعشون کنیم.
- باشه. - دو تا سیم هست.
- اونی که می‌خوای سمت راسته.
- راست تو یا راست من؟ - راست تو.
- باشه.
- لعنتی.
- چقدر وقت داریم؟ - ۴۰ ثانیه.
- لعنتی.
- نمی‌تونم... هیچی نمی‌بینم. - خوب می‌شه. می‌تونم هدایتت کنم.
- آروم قیچی رو بده جلو به سمت من.
- و یه ذره بیشتر به سمت راست.
- خوب. جلو.
- فقط یه کمی جلوتر.
- آره، همونجا. همینه. - تکون نخور. بی‌حرکت.
- با شماره سه قطع می‌کنیم.
- باشه؟
- یک. دو. سه.
- خوبی عزیزم؟ آره، خوبی.
- مادرقهوه.
- می‌رم به بقیه بگم.
- فکر کنم زنده موندیم یه روز دیگه بجنگیم.
- لابراتواری که لوران تو اون مرد رو یادته؟
- فکر کنم یارو که بمب رو کار گذاشت همونیه که تو بیرون کشیدی.
- پس انتقامه.
- این چیزیه که فکر می‌کنم.
- تقصیر منه.
- نه. یه اشتباه بود.
- اون روز همه ما اشتباه کردیم.
- دیوید، نمی‌تونی از گذشته فرار کنی.
- فقط نگاه کن.
- حالا به من نگاه کن.
- تو
زيرنويس از مهدي shine021